Tags

, , , ,

# Banken zijn als gevolg van het geld-door-schuld scheppingsproces aan elkaar verknoopt. Het is te vergelijken met een carrousel. (…) Deze bankencarrousel draait op basis van onderling vertrouwen en het ging goed totdat de financiële uitbrak. Doordat het vertrouwen weg was en de liquide banken hun niet-liquide collega’s niet langer uit de brand wilden helpen, nam het tempo waarin er banken in de problemen kwamen snel toe. Vijf jaar na het uitbreken van de crisis is de lucht nog steeds niet opgeklaard, want de liquide banken houden het geld vast om een zo groot mogelijke buffer te hebben als de ‘pleuris uitbreekt’ en de niet-liquide banken moeten met noodingrepen overeind worden gehouden.

# Uit het bovenstaande wordt ook duidelijk, dat als aan commerciële banken en eis zou worden gesteld van 100% liquiditeitsdekking, zij hun deuren zouden kunnen sluiten voor wat betreft het verstrekken van leningen. De ruimte die aan de banken werd gegeven om vrijwel onbeperkt krediet te verlenen voordat de crisis uitbrak, heeft geleid tot een hoge schuldenberg van bedrijven, particulieren en van de overheid. Ook overheden zijn diep in de schulden geraakt bij banken omdat zij niet zelf geld scheppen, maar het moeten lenen op de financiële markten, waarvan banken onderdeel uitmaken.

# De enige manier waarop binnen het huidige systeem de geldhoeveelheid en daardoor de enorme schuldenberg kan worden verminderd, is als banken aflossing van het aan hun klanten uitgeleende geld zouden opeisen en geen nieuwe leningen verstrekken. En dat is slecht nieuws voor bijvoorbeeld de vele Nederlanders met een aflossingsvrije hypotheek.

Uit de Inleiding:

# Het financiële stelsel wankelt. In 2012 ligt de nadruk op de euro. Dit wil niet zeggen dat de dollar, de yen, de sterling of andere munteenheden niet onder druk staan. Het lijkt erop dat de aandacht wordt afgeleid van die andere munteenheden, door een actie die veel weg heeft van een bewuste poging om de euro te vernietigen. Het lijkt er bovendien op, dat de bedenkers van dit plan al in hun opzet zijn geslaagd. Ondanks omvangrijke steun, die door noodfondsen, de Europese Centrale Bank en het IMF is verleend om de zwakkere landen zoals Griekenland, Portugal, Ierland en Spanje boven water te houden, is er duidelijk een groot gebrek aan vertrouwen in de euro.

Hierbij de eerste kanttekening. Bij het lezen van deze Inleiding van het boek wordt niet duidelijk gemaakt waarom er sprake zou zijn van een actie die ‘veel weg heeft van een bewuste poging om de euro te vernietigen’. De tweede druk die hier wordt besproken (2013) zal door de auteur ongetwijfeld nog anno 2015 als geldig worden gekwalificeerd, maar dan kan geconstateerd worden dat die poging om de euro te vernietigen toch als mislukt kan worden beschouwd, maar los daarvan is het iedere EU-watcher inmiddels duidelijk geworden dat er zeker geen sprake kan of zal zijn van vernietigingspogingen, aangezien de mislukking van de euro tevens de ondergang van het hele wereldwijde geldstelsel zal betekenen waant veroorzaken. Niemand heeft er dus belang bij om de euro te vernietigen. De auteur zal dus duidelijk moeten maken waarom de bedenkers van dit plan in hun opzet zijn geslaagd. Daarvan is namelijk geen sprake.

Wel is er sprake van iets anders, te weten een chronische zwakte van de euro als gevolg van de ongelijke economieën binnen de eurozone en daarom het gebrek (in het kader van de muntunie), ofwel de afwezigheid van een centraal bestuur (politieke unie), dus een besluitvormend orgaan die waakt over de gezondheid van de euro. Dat is het zwakke punt van de euro, maar ook van de EU, zo vinden de eurosceptici die van de euro en de EU af willen. De chaotische ontwikkelingen binnen de eurozone sinds de huizencrisis in de VS (2007) en zijn overgegaan in een serie economische schuldencrises die dus ook de euroschuldencrisis hebben aangewakkerd, zijn alle redenen die de twijfels van de financiële markten zullen voeden. Maar de ingrepen van Mario Draghi in overleg met Angela Merkel hebben de crisis wel tijdig tot stilstand gebracht. Wel is de zwakke besluitvorming binnen de EU oorzaak van scepsis over de houdbaarheid van de EU. Die moet zich inderdaad nog bewijzen.

Advertisements