Tags

, ,

De valse karikatuur van Jesse Kalver (Column Marike Stellinga, Katern Economie/NRC Handelsblad, 27 juni)

Jesse Klaver maakt van zijn politieke tegenstanders een stelletje Neanderthalers

‘Klaver loopt al lang mee op het Binnenhof en weet vast zelf ook wel dat hij overdrijft. Hij schetst een valse karikatuur. Hij zegt: de overheid mag best activistisch zijn. Hij doet alsof hij daar niet bang voor is en andere politici van de middenpartijen wel. Maar de overheid is al activistisch. Op tv noemde Klaver het voorbeeld van de pakjes sigaretten. “Als ik aan iedereen hier sigaretten uitdeel, is dat goed voor de economie maar slecht voor onze gezondheid.” Ja Jesse, en daarom is belasting op de pakjes immens en staat er in koeienletters op ROKEN IS DODELIJK. Dit soort inzichten hebben je collega’s in de politiek ook al een tijdje.’

Grappig is dat: ‘Klaver loopt al lang mee op het Binnenhof’. Dat lang meelopen is betrekkelijk, aangezien dat ruim vijf jaar is. Maar vijf jaar geldt dus vandaag de dag al als een soort veteraanachtig uithoudingsvermogen. Indirect is dat wat langer vanwege zijn lidmaatschap van de SER, maar het typerend hoe snel iemand aangemerkt wordt als ‘lang ergens meelopen’.

Maar tot de kern komen we pas met een tweetal punten dat noch door Stellinga, noch door Klaver worden genoemd als het om de politieke cultuur (‘Neanderthalers’) en activistische overheid (rookbeleid) gaat. Klaver is op dit moment het uitgesproken voorbeeld van iemand die meer elan en idealisme in de politiek wil brengen, en roept daarbij JFK en Obama aan. Dat is volkomen terecht, maar de vraag is hoe lang Klaver dat volhoudt. Nu als jonge en getalenteerde politicus is het een uitgelezen moment om je zo te profileren als nieuw verkozen fractievoorzitter en het is niet niks als je de jongste ooit in de parlementaire geschiedenis bent ingegaan.

Maar die frisheid en dat elan moeten worden volgehouden. Daartoe zou hij best eens in staat kunnen zijn, maar dan op veel gedegener basis dan de beelden van De Balie-rede toonden. Inderdaad te veel van papier gelezen en geen juiste dictie. Veel te snel sprekend en daarmee vervalt hij geheel in dezelfde fouten als zijn collegae in de Kamer. Zo hou je het dus niet lang vol en zeker niet als je geconfronteerd wordt met onverwachte vragen. De basis van de Balie-rede kan goed dienen als uitgangspunt om de politiek goed op te schudden, maar daar moet vervolgens nog behoorlijk aan gesleuteld worden om de nieuwe visie goed tot ontwikkeling te brengen en dat betekent duurzaam en voldragen te maken. Daar schort het nog aan. Zijn komende boek zal ik met grote belangstelling lezen en er commentaar op geven.

Het voorbeeld van een activistische overheid in de vorm van rookbeleid is door Stellinga is goed gekozen, maar als ik de interviews van Klaver goed heb gevolgd, ben ik erg benieuwd wat voor financiële consequenties dat activistische beleid van de overheid betekent; gaat betekenen. Niet dat ik nu op de boekhouderstoer ga, integendeel, maar ik wil weten van Klaver, wat van de bezuinigingen uit de afgelopen jaren wordt – of dient te worden – teruggedraaid en hoe dat budgettair wordt ingekleed, aangezien we wel binnen de begrotingsnormen van 3% moeten blijven. Inzicht op dat punt moet naar buiten worden uitgedragen, want dan pas ben je transparant en eerlijk bezig, in tegenstelling tot de geheimtaal en warrige boekhoudersformules – procenten en procentpunten – op het Binnenhof. ‘Moeten blijven binnen de 3%’ kan op tweeërlei wijze worden opgevat: a. dat je het geheel met die 3%-norm eens bent en b. daarmee niet eens bent en naar bijvoorbeeld 4% (en dus veel socialer beleid binnen de EU) wil, zal dat geagendeerd moeten worden voor de toekomst op de EU-agenda, als die dat toelaat na afloop van de Griekenland-crisis; welke volgend crises volgen nog? Maar zeg daar dus wel iets over als je een grote jongen bent.

En dit geldt niet alleen voor Jesse Klaver, maar ook voor alle andere linkse partijen, die zich in de afgelopen jaren sterk hebben afgezet tegen alle bezuinigingen. Of zijn zij ook op de Griekse Syriza-toer, dat alles teruggedraaid moet worden? Over rechts kunnen we in dit verband kort zijn, want geen discussie waardig: neoliberalen van uiteenlopend snit zijn – op verschillende wijze – allemaal voor een minimale overheid en daarom zijn de allemaal feitelijk anachronistisch bezig, opvattingen die in het museum thuishoren. Want rechts wordt het wel erg gemakkelijk gemaakt door de oppositie die nog geen agendering van rechtvaardige inkomens(verdeling) eist en de hogere inkomens niet zwaarder worden belast waardoor socialer beleid kan worden gevoerd. Links is dus dezelfde puinhoop als rechts.

Kortom, Klaver is een verademing zoals het zich nu laat aanzien, maar hij kan net als Obama gemangeld worden door zijn politieke en ideologische tegenstanders en op die wijze vermalen worden. hij kan alleen maar slagen in deze missie als hij zich voortreffelijk zal voorbereiden en intuïtief aanvoelt hoe hij dan aanpakt en ook het juiste netwerk heeft van kritische specialisten om zich heen, want anders lukt het dat van zijn levensdagen niet. Zoals het Obama niet is gelukt met alle parlementaire tegenwerking, zo ook zal Klaver falen in wat dan achteraf als naïef idealisme kan worden bestempeld. Wijsheid komt immers pas met de hogere leeftijd – niets geen jarenlang ‘meelopen’ Marike! – en velen voor hem waren ook snel opgebrand. Zijn wetenschappelijk bureau van GL zal hij hard nodig hebben als sparringpartners.

Advertisements