Tags

,

Het ‘verraad’ van Juliana (Meindert van der Kaaij, Katern de Verdieping/Trouw, 24 juni)

Dat koningin Juliana in 1956 afscheid moest nemen van haar vriendengroep heeft haar diep gekwetst. ‘Ze bleef met lege handen achter.

De klacht tegen het Oude Loo was dat deze kring de koningin te veel beïnvloedde. Was het Oude Loo een gevaar voor de constitutionele monarchie?

“Absoluut niet. De deelnemers aan Het Oude Loo interesseerden zich totaal niet voor de politiek, want dat vonden ze banaal. Daar werd neerbuigend gesproken van de ‘Dreesjes’. Die mensen hadden een religieuze missie: het herstellen van Gods heerschappij op aarde. Juliana kon zich helemaal vinden in de basisgedachte dat God uiteindelijk zou zegevieren. De Oude Loo-conferenties moesten hiervoor de geesten in Nederland en uiteindelijk ook de hele wereld rijp maken.”

“De ‘voorhoede’ van die beweging keerde zich principieel tegen alles wat leek op na-aperij, God had voor iedereen een eigen individueel pad. Dat betekende automatisch dat zij stromingen als het communisme en pacifisme, waarvan zij soms beschuldigd werden, categorisch afwezen.”

Die groep was toch wel pacifistisch?

“Zij waren pacifistisch in religieuze zin. Dat kwam voort uit de gedachte dat als iedereen accepteerde dat God de aarde regeerde, vrede vanzelf een feit zou zijn. Dat is anders dan de politieke variant die voor ontwapening was. Juliana hield in haar beroemde toespraak in het Amerikaanse Congres ook geen pleidooi voor ontwapening. Het is een van de meest geciteerde én slechtst gelezen toespraken van haar. Het was een heel religieuze speech en de Amerikanen vonden dat prachtig.”

Greet Hofmans, zo luidde het verwijt van prins Bernard, was uit op macht. Vond u daarvan bewijzen tijdens uw onderzoek?

“Zeker niet. Hofmans had als regel dat de ontvanger bepaalde wat hij of zij met de door haar doorgekregen boodschappen deed. Daarbij kwamen geen dwingende voorschriften. Als Hofmans echt een slecht mens was geweest, had zij in 1956 op een vreselijke manier wraak kunnen nemen door uit de school te klappen. Zij wist als geen ander hoe het zat met prins Bernhard en zijn maîtresses.”

“Haar enige interview had zij met journalist Henk Lunshof. Die beschreef haar als een nuchtere Amsterdamse vrouw met humor, een leuk mens. Maar dát beeld heeft in Nederland nooit kunnen beklijven. Zij was en bleef de Raspoetin, zoals Bernhard dat in juni 1956 Der Spiegel had ingefluisterd.”

Hoe kwam het dat Juliana in dit huwelijksconflict aan het kotste eind trok?

“Dat kwam onder meer door de tijdgeest. Niemand zat te wachten op die zweverige mensen die een taal spraken die door heel weinigen werd begrepen. De mannen die Juliana dwongen afstand van het Oude Loo te nemen, begrepen de rationele Bernhard veel beter. Ook geloofden zij zijn beweringen dat die kring eigenlijk communistisch en pacifistisch was.”

Speelde de kring van het Oude Loo een rol in de huwelijkscrisis?

“In zekere zin wel. Zij vertelden Juliana dat zij het overspel van Bernhard niet hoefde te pikken. Een vreemdgaande man is voor niemand leuk, maar zeker niet voor een romantische geest als Juliana die enorme waarde hechtte aan vriendschap, eerlijkheid en trouw. Juist zij moest nu ontrouw zijn aan de vrienden die haar zo hadden gesteund.”

“Dat afscheid heeft Juliana buitengewoon gekwetst. Dat werd nog versterkt [door] dat die vriendinnen haar die ontrouw aan de beweging hoogst kwalijk namen. Zij zagen het als een verraad aan hun hoge, door God gegeven opdracht. Juliana bleef met lege handen achter,”

Commentaar:

Hier zien we in de laatste regels het karmische ‘spel’ dat Juliana’s levensplan bevatte. Zij moest als hoog spirituele ziel, in dit leven op aarde getrouwd met de zeer aardse Bernhard – mooie leerschool – vanwege haar koninklijke functie, leren om die beide factoren in evenwicht te leren houden. Maar dan moet je wel weet hebben van die kosmische Wet van (psychische) Balans en Evenwicht. Juliana, zo kan uit dit recensie afgeleid worden, wist zich geen houding aan te meten tegenover haar vrienden, die haar aanraadden dat gedrag van Bernhard niet te accepteren. Zijn wilde scheiden van hem, zo staat in een bijgevoegd blokje ‘Greet Hofmans’ genoteerd:

‘In juni 1956 publiceerde Der Spiegel een artikel over de onhoudbare situatie voor prins Bernhard, omdat koningin Juliana gehypnotiseerd was door ‘toverkol’ Greet Hofmans. De kring rond deze vrouw organiseerde conferenties op het jachtslot het Oude Loo.

‘Dit luidde een heftige constitutionele crisis in omdat Juliana een scheiding wilde. Zij was het overspel van Bernhard zat en zij eiste dat hij zijn betrokkenheid bij de Bilderbergconferentie stopte. Een commissie van wijze mannen onder voorzitterschap van Beel koos voor de kant van Bernhard en oordeelde dat Juliana moest breken met Greet Hofmans en de anderen.’

Hieruit blijkt dat de Commissie-Beel volkomen ten onrechte de zijde van Bernhard koos en daarmee Juliana ook nooit begrepen heeft en haar dus ten onrechte heeft ‘bestraft’ of ‘gecorrigeerd’. Maar ook dat lag in het levensplan van Juliana besloten, net zo goed als de handel en wandel van Bernhard én zijn levensplan. Met dit boek van Han van Bree (uitgegeven door Conserve voor het ‘vorstelijke’ bedrag van €34,99) is de grote leugen rondom Juliana rechtgezet en is nogmaals de ware aard van Bernhard nog eens extra helder geworden.

Hij heeft een stevig negatief karma opgebouwd in zijn leven en dat zal hersteld moeten worden; het heeft wel zo moeten gebeuren, want het leven blijft een leerschool. We wensen hem daarmee sterkte toe, want hij zal een nieuw leven krijgen waarin hij in de situatie van Juliana komt te verkeren om zijn ziel de gelegenheid te geven te ervaren wat dat voor zijn ‘toenmalige’ echtgenote heeft betekend. En vanzelfsprekend verkeert Juliana nu in de Lichtsferen want zij heeft met haar kersttoespraken en haar rede in New York voldaan aan de plicht van ieder mens om zijn of haar woord uit te dragen. Wij hebben als Nederlanders getuige mogen zijn van een zeer gezegende koningin.

Meer te lezen over Greet Hofmans: http://www.stichtingopenveldwerk.nl/

Advertisements