Tags

, ,

Waar kan Athene het mes in zetten? (Stéphane Alonso, Economie/NRC Handelsblad, 16 juni)

Vier vragen over Onderhandelingen met Griekenland

Europa wil de Grieken niets cadeau doen, de Grieken willen niet verder bezuinigen. De impasse spitst zich toe op vier onderwerpen.

‘Snel of langzaam bezuinigen?

Het wegwerken van de Griekse schuldenberg vereist een ‘primair begrotingsoverschot’ (zonder rentelasten). Eurolanden, de Europese Centrale Bank (ECB) en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) – de geldschieters – eisten eerst 3 procent in 2015. Dat is nu onrealistisch, want de moeizame onderhandelingen hebben de Griekse groeiprognoses vermorzeld. Geldschieters eisen nu dan ook nog maar 1 procent primair begrotingsoverschot in 2015 en dan 3,5 procent in 2018. Over dit laatste jaar is overeenstemming, over de steilheid van de curve niet. De Grieken vonden 1 procent in 2015 nog steeds te veel, het betekent dat zij flink meer moeten bezuinigen dan zij realistisch vinden.’

Het is bekend en duidelijk dat Europa, en dat betekent de eurogroep en eurolanden, de Grieken niets cadeau willen doen, zodat Griekenland mogelijk failliet gaat en wordt uitgeleverd aan Rusland of China. Met deze Griekse regering komen de schuldeisers er niet uit en gezien de bedragen die in Griekenland is gestopt in de vorm van zeer zware leningen logisch.

Eigenlijk, en dat betekent dat iedereen wel beseft dat deze kwestie onoplosbaar is, moet Griekenland aan het Marshallplan-infuus geplaatst moeten worden; op één voorwaarde of conditie is dat ook best mogelijk vanuit de aanname dat de Griekse economie geen werkelijke economie is als macro-economische standaardeenheid.[1] Die voorwaarde wordt hieronder tweeledig toegelicht:

De huidige Syriza-regering met haar anti-Europese beleid wordt vanwege de wens van de meerderheid van de bevolking om binnen de eurozone te blijven, uitgewisseld door het aantreden van een puur zakenkabinet, dat orde op zaken kan stellen over een periode van 5 jaar. Na die 5 jaar interim-regering gaan de kiezers weer naar de stembus om een nieuwe regering samen te stellen. Het voordeel van een zakenkabinet is dat dat alleen intellectuelen worden opgenomen die vanuit hun deskundigheden dienen te opereren, zodat er clowns als Varoufakis, een hooggeleerde speltheoreticus, die de popster uithangt, het onderhandelingsklimaat volledig kan verzieken. Het dogmatisch marxistische kabinet Syriza laat op deze wijze het bestuur over aan een politiek neutraal gezelschap bewindslieden die de atmosfeer met de geldschieters weer normaal kan maken. Er zijn onder deze intellectuelen namelijk duidelijke tegenstanders van het huidige beleid en hen moet de ruimte worden gegund om het beter te doen namens Griekenland dan de huidige machthebbers. Daarmee kan het geweten van de natie nu een positie worden toegewezen zodat het ongelijk van Syriza kan worden bewerkstelligd.

Onder deze relatief nieuwe omstandigheden valt er ongetwijfeld te onderhandelen over een Marshallplan dat Griekenland er economisch bovenop moet kunnen helpen, en dat biedt realistische perspectieven. Het land heeft helemaal geen economische potentie, aangezien scheepvaart en toerisme geen basis kunnen vormen voor een gezond bbp. De trojka kan met een dergelijk Grieks zakenkabinet ongetwijfeld veel beter overweg en dat is precies het enige dat de EU als geheel nodig heeft. Dit zakenkabinet heeft als grote voordeel dat er geen politieke spelletjes gespeeld zullen worden en dat maakt het grote verschil met de dogmatisch marxisten van Syriza uit. Het zal ook geen verbazing hoeven te wekken dat die nieuwe onderhandelingen binnen de kortste keren eruit zijn en dat vervolgens niemand meer taalt naar Syriza, dat door de achterdeur naar de vergetelheid verhuist. Problemen opgelost.

Schuld kwijtschelden of niet?

‘Het probleem is: een lager primair overschot betekent dat de schuldenberg eerder groeit dan krimpt. Voor het IMF is dat onacceptabel, om dat het fonds alleen geld mag steken in landen waarvan de schuld ‘houdbaar’ is. Het eist dan ook dat eurolanden een deel van de Griekse schuld kwijtschelden. Dat ligt politiek moeilijk in andere eurolanden: die willen het Griekenland niet ‘cadeau doen’.

Commentaar: een heilloze weg!

Drie of twee btw-tarieven?

Commentaar: daarmee los je die enorme schulden al helemaal niet mee op. Bezigheidstherapie.

Pensioenen korten of niet?

Commentaar: ook geen principiële oplossingen zonder een gezonde opbouw van een nieuwe, moderne economische capaciteit.

[1] Volgens Wikipedia: ‘Vanouds zijn in de Griekse economie de scheepvaart en het toerisme belangrijke factoren.

De scheepvaart draagt voor 4,5% bij aan het bnp en biedt 160.000 mensen (4% van de arbeidsplaatsen) werk. De Griekse reders bezitten de grootste vloot ter wereld met 3.079 schepen, wat ongeveer 18% van de wereldcapaciteit is.

De economie van Griekenland is voor 15% afhankelijk van het toerisme.[5] Trekpleisters zijn de vele bezienswaardigheden uit het verleden, de eilanden en de vele stranden.

Ongeveer 5,1% van de beroepsbevolking is werkzaam in de landbouw. Gemiddeld zijn de landbouwbedrijven 10 hectare groot.’

[1] Volgens Wikipedia: ‘Vanouds zijn in de Griekse economie de scheepvaart en het toerisme belangrijke factoren.

De scheepvaart draagt voor 4,5% bij aan het bnp en biedt 160.000 mensen (4% van de arbeidsplaatsen) werk. De Griekse reders bezitten de grootste vloot ter wereld met 3.079 schepen, wat ongeveer 18% van de wereldcapaciteit is.

De economie van Griekenland is voor 15% afhankelijk van het toerisme.[5] Trekpleisters zijn de vele bezienswaardigheden uit het verleden, de eilanden en de vele stranden.

Ongeveer 5,1% van de beroepsbevolking is werkzaam in de landbouw. Gemiddeld zijn de landbouwbedrijven 10 hectare groot.’

Advertisements