Tags

, , , ,

Het slimme huis (Column Ronald van der Vorst, Opinie & Dialoog/fd, 23 april)

‘Een hoogleraar informatica vertelde me laatst dat hij geen enkele collega kende die Facebook gebruikte. ‘Dat voelt gewoon niet goed’, zei hij. Ik moest eraan denken nu Europa de dominante positie van Google op de markt voor zoekmachines aanvecht.

‘De informatiehonger van internetgiganten wekt argwaan. Zeker nu zij steeds meer weten over hoe we ons gedragen in ons eigen huis. Onze huishoudelijke apparaten gaan persoonlijke informatie met elkaar delen. De belofte is prachtig: onze huizen worden er namelijk slimmer van. Er is al een paraplu die oplicht als het gaat regenen en een vaatwasmachine die je smartphone alarmeert als de spoelglans op is.’

‘De belofte is prachtig: onze huizen worden er namelijk slimmer van’, maar hierin schuilt de denkfout. Huizen of apparaten worden niet slimmer, want ze kunnen eenvoudig niet slimmer worden. De mens, dat wil zeggen de technicus of de innovator, maakt alle ‘dingen’ slimmer omdat die technici ervoor zorgen met hun kennis en ervaring dat ingebouwde elektronica meer kan gaan (!) doen dan de voorgaande versie en daardoor de mensheid steeds beter behulpzaam kan worden.

Los van bovenstaande kanttekening is de laatste alinea van Van der Vorst is belangrijk voor de samenleving als geheel:

‘Het feit dat de overheid technologiebedrijven juridisch wil beteugelen gaat voorbij aan de vraag naar hun eigen verantwoordelijkheid. We praten over de financiële sector, maar hoe zit het met de moraal van technologiebedrijven? Het is belangrijk daar over na te denken. Want als zij zelfs een hoogleraar informatica niet kunnen overtuigen…’

Advertisements