Tags

, ,

De kloof tussen Financiën en de Zuidas (Ivo Bökkerink, Pieter Couwenbergh en Cor de Horde, Voorpagina/fd, 4 april)

Crisis rond ABN Amro illustreert onbegrip tussen de financiële sector en politiek

‘De oorsprong tussen de kloof voert terug naar de jaren negentig, de jaren van de internationalisering. Londen en New York worden voor Nederlandse banken de norm. ‘Er werd toen afstand genomen van het moederland en de politiek. Er ontstond het gevoel met heel belangrijke dingen bezig te zijn, het gaande houden van de economie’, vertelt Jan Schinkelshoek, die als voormalig spindoctor van Ruud Lubbers en directeur communicatie bij het ministerie van Justitie begin deze eeuw de overstap maakte naar Rabobank en er tot eind 2006 bleef. Hij herinnert zich nog de enorme mentale afstand tot de politiek. ‘Ze spraken over dat kabinet van jou.’

‘Helaas begrijpt Wall Street nog steeds weinig van de doorsnee-Amerikaan’ (Frits Conijn, Weekend/ fd, 4 april)

Van dakloze tot beurshandelaar opgeklommen filantroop verloochent zijn afkomst niet

‘Ondanks zijn voorspoed verloochent Gardner zijn afkomst niet. Hij is actief in filantropische projecten waarmee hij dakloze mensen ondersteunt en aarzelt niet kritiek te leveren op de financiële sector. ‘Wall Street begrijpt nog steeds weinig van de situatie van de doorsnee-Amerikanen. Onlangs had ik een gesprek met een bankier die mij vertelde dat iedereen nu zo snel mogelijk aandelen moest kopen; desnoods leggen zij voor dat doel niet meer dan $25 per maand apart, vond hij. Maar voor deze mensen betekent dat bedrag het verschil tussen wel of geen medicijnen kunnen kopen. De meeste Amerikanen hebben zich nog lang niet hersteld van de vorige crash.’

Om kort en goed te gaan: samenvattend kan worden opgemerkt dat waar de Amerikaanse pioniersgeest de financiële sector al veel eerder heeft overgenomen en de neoliberale geest daar altijd al heeft gedomineerd, heeft de Nederlandse bankenwereld deze potentiele economische macht via de jaren negentig in het kader van de toen ontstane internationalisering van de geldsector (via de mondialisering of globalisering die toen in opkomst waren), de machtsgreep gedaan om Wall-Street heimelijke beloningsstructuren en bonuscultuur over te nemen en deze stilletjes in ons land te vestigen.

Maar deze handelswijze liep natuurlijk spaak toen de mondiale financiële crisis van 2007/2008 uitbrak, en waar in de VS banken gewoon failliet gingen naast de nieuwe uitvinding van ‘too big to fall’, werden de ‘nieuwe’ Nederlandse verhoudingen door reddingsacties van de overheid ook weer tot de orde geroepen, met deze afgelopen week het hoogtepunt van het terugdraaien van die hele beloningsstructuur, met als mogelijk gevolg dat deze structuur wettelijk zal worden verboden omdat we nu wakker zijn geworden en weten dat de onze omvang van ons bankwezen zich de exorbitante beloningsstructuren inclusief bonussen niet kan veroorloven. Dat is dus psychologisch de denkfout van de bancaire sector geweest, waardoor ze zich bewust zijn geworden dat de banken niet de dominante positie innemen, aangezien het primaat van de politiek ligt bij het parlement, zoals in de voorgaande blogs op deze site al is uitgelegd.

De sleutel tot de oplossing van de eurocrisis ligt dus ook in de aanpak van belonings- en bonuscultuur. Hoe eerder die genormaliseerd worden, hoe beter het is omdat pas dan de banken weer normaal dienstbaar aan de samenleving zullen worden, zoals het vroeger ooit eens was. De ‘prehistorie’ was zo gek nog niet en niet alle modernisering bleek even nuttig, om het eufemistisch uit te drukken!

Advertisements