Tags

, , ,

Nog niet klaar voor de oorlog (Jaap van Manen, Opinie & Dialoog/fd, 20 maart)

Mijn advies aan de regeringsleiders is: maak de mensen beter bewust van de risico’s die we lopen

‘We kennen onze eigen intenties en die van onze bondgenoten onvoldoende om er zeker van te zijn dat we adequaat zullen reageren. We hebben behoefte aan zowel politieke als militaire leiders die in staat zijn om bij iedere stap van de Russen een gepast antwoord te geven. Die leiders kunnen hun keuzes alleen maar maken als zij het met elkaar eens zijn over de intenties waarmee zij Rusland tegemoet treden en over de risico’s die zijn bereid zijn te nemen.’

Deze alinea verraadt een duidelijke angst voor de Russen die hun door de omstandigheden geboden ruimte (terugdringing overheidstekorten van de EU-lidstaten en reorganisatie overheidsuitgaven) zouden kunnen benutten om ‘plaagstootjes’ uit te delen. Plaagstoten tussen aanhalingstekens omdat er nu helemaal geen serieuze oorlogsdreiging bestaat, anders dan onder de Koude Oorlog die sinds de val van de Berlijnse Muur. Dat de Russen in staat zijn tot deze plaagstootjes komt ook door het gebrek aan een officieel buitenlands beleid van de EU, waar een collectief en eensgezind buitenlands beleid al helemaal tot de onmogelijkheden behoort.

Dat is geen nieuw gegeven want sinds de Verdragen van Maastricht en Amsterdam en zeker sinds de invoering van de euro zijn er andere internationale controleregels in werking getreden, met inbegrip van de kredietbeoordelaars die wereldwijd internationale valutacontrole ter hand hebben genomen. In het geval van de Russische annexatiepolitiek kan worden opgemerkt dat de Russen, of althans het Kremlin, zich des te meer bewust is geworden dat de aangescherpte Europese sancties wegens de Krim en Oekraïne economisch zeer nadelig uitpakken voor Rusland en dat dus militair ingrijpen in de Baltische staten helemaal niet voor de hand ligt. Dat zou immers het failliet van Rusland zelf betekenen. Daarom is het zo prettig voor de Russen om de EU verbaal angst aan te jagen opdat ook bezien kan worden hoe ‘evenwichtig’ Brussel kan optreden; niet dus.

De vraag is dus of de lobbyist Van Manen de blinde vlek van Strategic Management Centre vertolkt, of dat het bedrijfsleven als geheel zich onnodig bang laat maken.