Tags

, , ,

Kansen en risico’s voor Griekenland (commentaar, In het nieuws/fd, 26 januari)

De ambitie van Syriza het roer van het saneringsbeleid om te gooien is begrijpelijk, maar onverstandig

‘De Grieken hebben zondag voor een ingrijpende koersverandering gestemd.

‘De grote zorg betreft de continuïteit van het economisch beleid. Na vijf jaar van zeer pijnlijke saneringen en een krimp van de economie met een kwart, is de Griekse economie weer op een groeipad terechtgekomen.

‘Een regering met Syriza biedt echter ook kansen omdat voor het eerst sinds de val van het kolonelsregime in 1974 een partij aan de macht komt die niet behoort tot de corrupte politieke elite. En zo noodzakelijk als het was, en nog is, de economie grondig te saneren, zo noodzakelijk is het ook dat de gekende machtsstructuren op de schop gaan. Justitie in Griekenland lijkt soms een verlengstuk van de politieke machthebbers, in de economie domineren de ‘tien families’, de media zijn niet onafhankelijk en de corruptie is niet verminderd.

‘Dat Syriza de verkiezingen heeft gewonnen, komt ook door de afkeer van de Grieken van de partijen die jaren achtereen aan de macht waren. Europa zal Syriza zeker, en terecht, op de door Griekenland aangegane financiële verplichtingen wijzen.’

Pluspunt is dus dat er een nieuwe partij aan de macht is gekomen die een einde wil maken aan de corrupte politieke elite. Ieder corrupt verschijnsel is verwerpelijk en verkeerd en nu kan Griekenland dus eindelijk orde op zaken stellen.

Minpunt is de belofte van Syriza dat lopende afspraken van het saneringsbeleid opgelegd door de trojka niet zullen worden nagekomen en als dit ook wordt uitgevoerd dan is er sprake van intern verkiezingsbedrog, en daarmee wordt bedoeld dat een politieke partij – zowel gevestigden als nieuwelingen – niet mogen beloven dat bestaande afspraken en regelingen niet worden nagekomen. Dat is de kiezer een misleidende keuze voorleggen, waarvan direct na de verkiezingsuitslag bij de onderhandelingen naar een nieuwe coalitie en naar Brussel zal blijken dat deze belofte onhoudbaar is. Net als Wilders in ons land constant het electoraat aan het misleiden is en daarom een optima forma populistisch beleid voert, is dat ook het geval met Syriza.

En daarom valt nu al te voorspellen dat het kiezersvolk snel zal gaan klagen over kiezersbedrog als deze belofte niet wordt waargemaakt. Dit is dus een duidelijk minpunt van de partijendemocratie binnen het parlementaire stelsel, dat partijen niet weten wat haalbaar is en wat niet. Wilders en uitlatingen en beloften van Syriza zijn onderdeel van de zwakste schakels binnen het misleidende politieke bestel. Formele afspraken kunnen niet aan de laars gelapt worden. Dit soort misleidingen moeten ook aan de kaak worden gesteld. Als Brussel te maken krijgen met een starre weigering van Athene dat beloften niet worden ingelost, dan houdt de geldstroom vanuit Brussel naar Griekenland op en daarvan zal de Griekse bevolking het slachtoffer worden.

Advertisements