Tags

‘Ik ben het eerder zat dan dat ik moe ben’ (Rik Winkel, Economie & Politiek/fd, 29 oktober)

(…)

Wat ging er mis?

‘Het was een samenloop van omstandigheden. Vanuit mijn politieke overtuiging ben ik niet echt voor nieuwe regelgeving. Dus ik heb eerst geprobeerd of je partijen zonder officiële regels onder dezelfde noemer kon krijgen. Dat was een fascinerende bijeenkomst: de telecomsector, de Facebooks, Googles, Hollywoodproducers. God en Gerrit zaten om de tafel. Maar het lukte niet om ze op één lijn te krijgen. Daarna ben ik weer gaan praten met potentiële investeerders, de bankwereld, hedgefondsen. Dat waren interessante koffiesessies, in Londen, New York, in Frankfurt. Die partijen hadden zekerheid nodig, een transparant kader. Gaandeweg werd ook duidelijk dat het niet alleen om die sector ging. Auto-industrie, chemie, chipmakers, fotonica, robotica: ze roepen allemaal dat ze zonder gezonde telecomsector weggaan uit Europa. Zo is dat pakket voor een eengemaakte telecommarkt op tafel gekomen.’

Toen was het al 2013. Had het niet veel sneller gemoeten?

‘Van achteren kijk je een koe in zijn kont. Of hoe zeg je dat beleefd? De telecomsector zat in een comfortabele positie, omdat het privatiseringproces uit de vorige eeuw nooit goed was afgemaakt. Neem roaming. Binnenskamers gaven ze toe dat het gemakkelijk verdiend was. Maar ze zeiden ook: “Je denkt toch niet dat we dat zelf gaan inleveren?” Het had sneller en rücksichtloser gemoeten. Maar we zijn ook een democratie. Niet alle landen vinden een digitale agenda belangrijk.’

Grote landen zien het niet?

‘Voor sommige landen is het confronterend dat je een telecombedrijf niet meer kunt verplichten om mensen in dienst te houden die niet kunnen werken met nieuwe technologieën en businessmodellen. Dat zijn moeilijke berichten. Sommige landen zijn doortastender dan andere.’

Zit Duitsland aan de verkeerde kant van de kloof?

‘Duitsland heeft een fantastische prestatie geleverd in de voormalige DDR, waar ze de chipsector en fotonicabedrijven concurrerend hebben gemaakt op wereldschaal. Maar ze vonden de telecomsector vooral belangrijk op nationaal niveau. Vanuit Europees perspectief kwam het omkeerpunt toen men in Duitsland begon te beseffen dat alle toekomstgerichte sectoren afhankelijk zijn van een digitaal netwerk. Niet alleen de grote bedrijven, maar ook over de clusters eromheen, start-ups die supersnelle breedbandverbindingen nodig hebben.’

Wanneer heeft die omslag plaatsgevonden?

‘Vorig jaar zomer zijn de Siemensen, de BMW’s, belangrijke economische sectoren, in die discussie betrokken. Zij zagen dat ze een probleem zouden hebben als die telecomsector niet meekomt. Een beetje gekscherend, maar ik meen het heel serieus: ik word opgevolgd door twee voormalige premiers en mijn Duitse collega Günther Oetttinger. Angela Merkel is de drijvende kracht achter zijn benoeming. Zij is ook bezig met de vraag hoe de positie van Duitsland en Europa wereldwijd op topniveau intact blijft.’

Juncker wil tempo maken. Gaat het hem lukken?

‘Ik hoop het zeer. Maar met twee vicevoorzitters en een commissaris ben je er niet, je moet je hele team digitaal hebben. Juncker en zijn kabinetschef, Martin Selmayr, zijn echt overtuigd. Dat geeft hoop.’

In dit interview zijn opzienbarende uitspraken gedaan, waaruit weer blijkt hoe moeilijk het is om met 28 lidstaten een effectief beleid te vormen. En dat de EU in opbouw heel anders werkt dat gevestigde natiestaten zoals de Verenigde Staten van Amerika. De Verenigde Staten van Europa, indien ooit gerealiseerd, zal nog decennia lang op zich wachten, terwijl de EU technologisch de zaken op orde moet hebben om eigen concurrentiepositie te kunnen blijven handhaven.

Advertisements