Tags

,

Verbazing over de heffing van de EU is pas echt verbazend (Commentaar, In het Nieuws/NRC Handelsblad, 29 oktober)

‘De afgelopen vier jaar kreeg Nederland in totaal 429 miljoen euro van Europa terug aan te veel betaalde contributiegelden; een gevolg van de zogeheten jaarlijkse nacalculatie. De meevaller voor de schatkist werd vooral in stilte aanvaard. Dat is dit jaar wel anders nu Nederland geen geld terugkrijgt, maar fors moet bijbetalen. (…)

‘Een vraag voor de Europese Commissie is, hoe het bij dit instituut staat met de politieke antenne. Om eurosceptische landen als het Verenigd Koninkrijk en Nederland zonder enige vooraankondiging een binnen zes weken te betalen naheffing van respectievelijk 2,1 miljard en 642 miljoen op te leggen, is immers vragen om moeilijkheden. (…)’

Precies zoals pas in het tweede gedeelte van dit hoofdredactionele commentaar wordt gevraagd: hoe het bij dit instituut staat met de politieke antenne? Het antwoord kan kort en krachtig zijn: nul komma nul. Het sturen van een enkele brief met de naheffing zonder enige vooraankondiging en ook zonder directe persoonlijke en vertrouwelijke brief aan de premier en de minister van financiën van zowel het VK als ons land, is een technocratische actie zonder weerga. Dat Brussel niet het besef heeft dat dit soort handelingen een enorme woede oproept, toont al hoe bedroevend slecht de Commissie-Barroso heeft gefunctioneerd: geen idee wat er in de lidstaten leeft en welke gevoeligheden er bestaan – ofwel dat er geen benul hoe ermee om te gaan – om van het bestaan van moderne communicatie in onze maar te zwijgen. Een regelrechte aanfluiting die bureaucratie in Brussel.

Hiermee is ook kritiek op de vreemde titel van dit hoofdredactionele commentaar gerechtvaardigd. De titel slaat nergens op en is de redactie onwaardig. Het gaat alleen om de blinde vlek in Brussel hoe het aangepakt had moeten worden, en niet om de jaarlijkse ronde van routineuze nacalculaties. Brussel had moeten weten dat deze nieuwe cijfers tot grote opwinding had kunnen leiden. En dat de samenstelling van contributiegelden wel eens opnieuw vastgesteld moet worden.[1] De hele Europese begroting dient weer op de agenda te komen van de Europese Raad, omdat de Europese commissie dit niet kan worden toevertrouwd, tenzij blijkt dat de nieuwe commissie-Juncker uit ander DNA is opgebouwd. Maar de nu gevolgde procedure is onjuist en ondeugdelijk. Schande NRC Handelsblad; te wijten aan het eurofiele hart van deze krant?

[1]

Waarmee ik ook afstand neem van Stéphane Alonso en Mark Kranenburg in hun beschouwing ‘Nederland had van EU-heffing kunnen weten’ (op pagina 3): ‘Verbazing en verontwaardiging, maar in Brussel begrijpt men op zijn beurt niets van het kabaal en wordt er op gewezen dat serieus de voor iedereen bekende regels zijn toegepast.’ (…) ‘En binnenskamers erkent de commissie dat zij sommige lidstaten beter had moeten voorbereiden op de gevolgen van deze eenmalige exercitie. Maar hoe dan ook: de commissie heeft geen actieve rol in het hele rekenfestijn. “Lidstaten leveren zelf de gegeven aan die ten grondslag liggen aan de aanpassingen”, zegt Dominik.’

Alsof de lidstaten met de aanlevering van de cijfers ook direct een indruk kunnen krijgen wat betreft de gevolgen in aanpassing van cijfers en dus de nieuwe heffingen. Deze ambtenaren, die de Commissaris Dominik hadden moeten waarschuwen voor de revolte binnen sommige lidstaten, kunnen beter direct op staande voet worden ontslagen wegens het totale gebrek aan benul van de politieke cultuur in de lidstaten. Dat is met deze ‘kwestie’ volledig bewezen.