Tags

, , , , , ,

Geplaagde president trotseert eigen bevolking (Mathieu Segers, Opinie & Dialoog/fd, 4 september)

Beter in de pas gaan lopen betekent doen wat het land niet wil: bezuinigen en structureel hervormen

‘Die aangescherpte beleidseisen en Brusselse supervisie zijn er vooral gekomen op aandrang van Duitsland. Ze passen Frankrijk slecht. Ook al omdat ze genadeloos de zwakke plekken in de Franse economie blootleggen. Rond Frankrijk hangt een sfeer van decadentie en fatale stagnatie. Een groot en een weldenkend deel van de Fransen weigert zich neer te leggen bij deze diagnose, die de Brusselse regels hun land opdringen. In hun ogen concentreert het probleem zich niet zozeer in Frankrijk, maar in het uit de hand gelopen neoliberalisme om Frankrijk heen. De oorzaken van de problemen liggen dan in de oncontroleerbare stuwingen veroorzaakt door geglobaliseerde markten, roekeloze liberaliseringen en flitskapitaal.’

Zolang vakeconomen onderling maar blijven stoeien en worstelen wiens eigen gelijk gaat triomferen, kan er ook een ander inzicht uit deze boeiende column ontstaan en groeien.

  1. De aangescherpte beleidseisen en Brusselse supervisie hebben hun gelijk nog niet bewezen; verre van dat zelfs aangezien het overtuigende economische herstel maar niet van de grond wil komen. In dat verband mag het Amerikaanse beleid van de achterliggende jaren als een lichtbaken worden beschouwd, waarvan iets geleerd kan en mag worden. De begrotingsnormen kortom dienen gerelativeerd – en alsnog geëvalueerd – te worden, maar wel in het perspectief op de lange termijn. We weten immers helemaal niet of de 3 procentnorm zaligmakend is (en op de lange termijn de 0%). Het kan ook zo zijn dat een beter economische groei ontstaat bij een 4 procentnorm doordat dit macro-economisch beter verdedigbaar is, maar anders dan Hollande en Frankrijk denken zal eerst de definitieve rust en balans op de financiële en economische markten moeten zijn ontstaan. Pas daarna, als de crisis waar we nu 8 jaar onder zuchtten echt overwonnen is, dient er dus een evaluatie te worden opgemaakt over de Maastrichtse EMU-afspraken om te bezien of die afspraken deugdelijk en economisch consistent zijn. En dus dient Hollande eerst zijn belabberde economie op orde te brengen; het Franse gekrakeel tegenover Brussel is dus niets anders dan een slag in de lucht, een loos gebaar. De Franse decadentie en stagnatie moet door de Fransen zelf worden tegengegaan en opgelost. En het ziet er dus ook naar uit dat het ooit zo beroemde weldenkende deel van de Franse bevolking stevig aan denkkracht heeft ingeboet, ingeleverd. Frankrijk in verval, zoals ook de islamitische landen in verval zijn.
  2. Maar de Fransen hebben wel degelijk op één punt gelijk met hun kritiek op het neoliberalisme. Dat is namelijk de echte wereldwijde oorzaak van de ontstane decadentie die in alle welvarende landen aan het daglicht is getreden en niets met beschaafd liberalisme te maken heeft zolang de kloof tussen rijk en arm blijft bestaan. Zolang sociaal- en economisch liberalisme géén eenheid en balans vormen, is het neoliberalisme niets anders dan platvloers materialisme en dus totaal asociaal omdat het grootste deel van de mensheid in armoede verkeert. Zo simpel ligt dat: deze wereld is niet rechtvaardig, totaal niet rechtvaardig zelfs. En een belangrijker signalement: Frankrijk staat niet alleen in haar kritiek op het neoliberalisme: de hele anti-Brusselse-stemming binnen de EU is daarop gebaseerd, maar ook de opkomst van het totalitair radicale islamisme en jihadisme, want uitingen van antiwesterse mentaliteit, westerse haat. Je hoeft dus ook geen helderziende te zijn om vast te stellen dat groei van het neoliberalisme in de vorm van ‘oncontroleerbare stuwingen door geglobaliseerde markten, roekeloze liberaliseringen en flitskapitaal’ direct ertoe bijdragen dat het nieuwe radicalisme van vandaag, zoals IS, ook explosief doen laten groeien. Alle reden dus om dat neoliberalisme in de hand te houden en te beteugelen, maar niet verder uit de hand te laten groeien. Het gaat dus nog steeds om een NoordZuid-tegenstelling, namelijk arm tegen rijk, en dan valt te constateren dat Oost-Azië (Japan, China, Zuid-Korea, Singapore en tijgers opkomende economieën daar om heen) samen met de EU en de VS het Midden-Oosten ingeklemd houden in een soort houdgreep. Geen wonder dus dat de onderlagen van de bevolking in de islamitische landen in opstand komen, aangezien zij zich voelen overvallen door het toegenomen kwaad sterk, dat sterk oprukt in deze wereld. Als de EU daarmee geen rekening houdt, dan zal de decadentie van het Westen oorzaak zijn van haar eigen verval en is de ondergang van onze beschaving aanstaande.