Tags

,

Geen bezuinigingen, maar toch moet het kabinet zuinig zijn (commentaar, Opinie & Debat/NRC Handelsblad, 16 augustus)

‘Maar het wringt wel dat de rest van de Tweede Kamer zo buitenspel blijft staan, en slechts kan wachten tot de feiten voldongen zijn.’

Aan deze slotzin gaat vooraf:

‘Er is een praktische noodzaak om gasten uit de oppositie aan tafel te nodigen. Zij kunnen ervoor zorgen dat het kabinet, de coalitie van VVD en PvdA, ook in de Eerste Kamer op een meerderheid mag hopen. De zogenoemde constructieve oppositiepartijen, ook wel C3 geheten, gaan zo steeds meer lijken op halve oppositiepartners. Tenslotte behoort het vaststellen van de Rijksbegroting tot de belangrijkste beslissingen die kabinet en parlement in een jaar te nemen hebben.’

Dat het wringt is een vreemde conclusie omdat de geschiedenis van dit kabinet een nieuw precedent heeft geschapen binnen onze parlementaire geschiedenis. Met het gevolg dat ieder wetsvoorstel apart moet worden bevochten in de senaat. Dat leverde tot heden vele deelakkoorden op en gegeven de in sommige ogen wonderlijke verkiezingsuitslag wordt op deze wijze formeel constructief met de Staten-Generaal meegewerkt.

Dat een deel van de oppositie hiermee een speciale positie heeft verworven, hebben zij mede te danken aan de eerste onderhandelingsronden toen de oppositiefracties uit de senaat, en met name de SP, dreigende taal begonnen te bezigen. Toen onder die omstandigheden de huidige C3 constructief bewees mee te kunnen werken, moet deze krant niet gaan doen alsof de rest van de oppositie buiten spel staat.

Iedere fractie in beide Kamers weten immers dat de oppositie in ons parlement altijd buiten spel heeft gestaan en slechts via meerderheidsmoties de regering tot bijsturen konden dwingen. Feitelijk bestaat er een monistisch parlementair stelsel, terwijl het formeel dualistisch is. De NRC maakt hier dus met de constatering dat ‘het wel wringt’ een vreemde bokkesprong.

Er is niets bijzonders aan de hand. Het was en is de politieke praktijk van alle dag. En de Provinciale Staten-verkiezingen van volgend jaar zal duidelijk maken of de senaat dezelfde soort samenstelling met een minderheid voor de coalitie als nu zal krijgen of juist zal wijzigen in een meerderheidspositie. Dat dankzij een vreemde kieswet. Die mag dus worden aangepast.