Tags

, , , ,

Vanuit mijn opleidingsachtergrond (politieke wetenschappen) heb ik het vak internationale betrekkingen gedaan, maar de studiestof was in de jaren zeventig ongetwijfeld radicaal anders en naar ik hoop primitiever dan het curriculum in deze jaren.

Ik vraag mij dus nu af hoe de huidige student en universitair docent nu aankijkt tegen de ontwikkelingen als het politiek extremisme dat sinds Al Qaida schokkend is ‘geïntroduceerd’ en opgekomen en nieuwe hoogtepunten in de vorm van gruweldaden heeft bereikt door IS.

Dit zijn wrede en meedogenloze mensen die zich geïnspireerd weten door religieus fanatisme en in dat opzicht hoeven wij onze geschiedenis slechts een duizend jaar geleden terug te halen toen wij onze kruistochten, ook geestelijk geïnspireerd, hadden. De christenen door heel Europa waren toen even slecht als de Al Qaida- en IS-strijders van nu. Neutraal uitgedrukt zonder beoordelingstermen als ‘good and bad guys’ zouden we misschien moeten accepteren dat hier om menselijke evolutieverschijnselen gaat.

Aangezien ik op de opiniepagina’s van de landelijke dagbladen nog geen artikelen over politiek-psychopathologische beschouwingen ben tegengekomen, doe ik hierbij een voorzet.

Op deze plaats heb ik al een tweedeling aangebracht tussen universele intuïtie in de vorm van mensenrechten en dierlijk instinct waardoor de extremisten worden gedreven. En dat we om een duurzame mondiaal-ethische crisis te kunnen voorkomen op weg moeten naar een transformatie van de Verenigde Naties in een wereldregering ten behoeve van wereldomvattende knelpunten en spanningshaarden.

Ik neem als uitgangspunt voor een hypothese dat we met de huidige extremistische militanten en fundamentalistische strijders een verlengstuk van de strijd te zien krijgen tussen het ‘oude’ communisme en kapitalisme. In de Koude Oorlog stonden schijnbare idealisten aan het roer; fanatieke kapitalisten versus fanatieke communisten. De fanatieke communisten zijn nu vervangen door fanatieke religieuzen, terwijl de fanatieke volgers van de vrijemarktleer en het neoliberalisme nog steeds een dominerende rol op het wereldtoneel spelen.

Maar in wezen kan gesteld worden dat het hier om bloedfanatieke dualisten gaat, ‘goed-en-kwaad’-denkers, maar dan vice versa. Over en weer gaat men er vanuit dat de tegenpartij het kwaad vertegenwoordigt. In mijn vorige blog heb ik gepleit voor een nieuwe vorm van denken: eenheidsbewustzijn als instrument en werkmethode om deze heilloze ‘wij-zij’-conflicten te kunnen, zelfs moeten, oplossen. Want we storten zo onszelf in een nieuw Atlantis, een zelfgecreëerde ondergang van de hele mensheid.

Vanuit dat universalisme, dat inhoudt dat de mens(heid), waar ook ter wereld, fundamenteel verbonden met elkaar zijn, moeten we leren ophouden geen strijd te voeren met wat we gemakshalve als duivels zien en ervaren, maar als geestelijk gestoorden, die geen andere uitweg zien dan ‘in Allahs naam’ op te komen voor een gerechtigde strijd in deze ‘goddeloze wereld’.

Wat hindert is de extreme vorm van ‘wij-zij’ denken dat onze wereld domineert en dus geen enkele oplossing vormt voor deze nieuwe vormen van extremisme. Het was in de vorige eeuw ook al gebleken dat de Vietnamoorlog geen oplossing bleek te zijn, maar een kwestie van menselijke evolutie. Deze uitingen van evolutie zullen dus blijven bestaan zolang wij niet anders leren denken. Denken in eenheidsbewustzijn en niet in ons huidige bewustzijn van het afgescheiden-zijn, het gespleten bewustzijn of duale bewustzijn.

De nieuwe wereldregering, waarmee we ooit te maken krijgen, heeft als centrale opdracht en taak om mensenrechten te bevorderen; en waar conflicten ontstaan die voortvloeien vanwege mensenrechtenschendingen door politieke of militaire machthebbers – lees: machtsmisbruikers – die ontstaan uit dierlijke instincten, deze te neutraliseren door enerzijds geweldsverboden uit te vaardigen en anderzijds deze machthebbers te veroordelen tot een behandeling, zoals bij ons de TBS.

Ofwel algemeen geformuleerd, een verplichte ‘heropvoeding’ om de dierlijke instincten om te zetten in gezond menselijk- en psychisch denkvermogen. Persoonlijkheidsstoornissen moeten worden behandeld zodat ze geheeld kunnen worden. Dan pas kan politieke psychopathologie ten principale worden aangepakt en de wereld uitgewerkt worden. Alle investeringen die nu in wapentuig worden ingezet, kunnen dan worden benut om de mensheid gezonder te maken. Er komt dus een tijd dat er geen oorlogen meer voorkomen, als we bereid zijn het eenheidsbewustzijn tot ontwikkeling te brengen. Niet meer ‘wij-zij’, maar ‘ons’ gemeenschappelijke welzijn in wereldomvattend kader.

Dit genezingsproces is alleen mogelijk onder de noodzakelijke voorwaarde dat menselijke rechtvaardigheid wordt nagestreefd, en dus constant werken aan betere en rechtvaardiger verdeling van de welvaart dan nu bestaat, mondiaal wordt toegepast. Schrikbarende kloven van welvaart en armoede, ofwel welvaartsverschillen, creëren politieke psychopathologie en wij allen zijn daar dagelijks getuige van.