Tags

, , , ,

‘Mensen in Gaza realiseren zich nu wat Hamas hen aandoet’ (Marno de Boer, nederland/Trouw, 8 augustus)

Interview: Hoe ziet Israël de oorlog in Gaza? Trouw sprak met ambassadeur Haim Divon over de veranderde relatie met Hamas en de woede in Nederland over de gebeurtenissen.

‘Netanyahu heeft woensdag nog gezegd dat hij met de Palestijnse Autoriteit wil samenwerken.’

Laat ik deze blog positief beginnen met deze statement. Dat is in ieder geval een positief signaal. Hij, premier Netanyahu lijkt iets geleerd te hebben; nu zijn kabinet nog overtuigen. Maar vervolgens blundert Divon met de ene na de andere grove enormiteiten:

‘Zonder provocatie zijn we aanvallen met raketten. Maar laat ik duidelijk zijn. Als iemand, ook een parlementariër, een grens overschrijdt en een illegale uitspraak doet, zal er actie ondernomen worden.”

Zonder provocatie aangevallen met raketten? Dit is dus het schoolvoorbeeld van de scheve beeldvorming die in Israël bestaat: Israël als volstrekt vredelievend en onschuldig land dat alleen maar tracht zo harmonisch mogelijk met de buren te leven. ‘Zonder provocatie’ betekent hier dat de Israëli’s niet hebben geprovoceerd. Haal je de koekoek. Dit is dus de omgekeerde wereld. Het gaat niet aan om maar te denken dat je provoceert of geprovoceerd wordt, want beide situaties getuigen alleen maar van politieke domheid. Een regering, in dit geval bestaat er slechts één formele regering en dat is de Israëlische, behoort een forum van staatslieden te zijn, waarin het landbelang centraal staat en dus inbegrepen de belangen van minderheidsdelen van de bevolking, dus de Arabieren en Palestijnen. Daarin heeft de Israëlische politiek dus volledig gefaald. A failed nation dus. De tijden van de wijsheid van Salomo liggen eonen achter ons en zijn in dit huidige Israël volslagen onzichtbaar.

Gisteren schreef ik dat Israël de opdracht had en de facto nog steeds heeft om een tweestatenoplossing na te streven vanuit de resolutie van de VN in 1947, maar, zoals Roger Cohen – ook hier geciteerd – aangaf, bestaat er een vicieuze cirkel van geweld en dit soort uitspraken van deze ambassadeur bevestigen dat. Divon toont geen enkele vorm van zelfreflectie namens zijn land. Dat geldt ook voor de volgende uitspraken:

‘Iedere burgerdode is een tragedie, maar meer dan de helft van de doden waren terroristen.”

Ja, alle burgerdoden en kinderen worden tot terrorist verklaard. Schaam u ambassadeur!

‘We doen ons best dat te vermijden, maar in een oorlog kunnen fouten gemaakt worden.”

Ook deze uitspraak is een flagrante schending van het volkerenrecht aangezien Israël niet in oorlog is geweest, maar een operatie zuivering Gaza heeft uitgevoerd waarin Hamas een kopje kleiner moest worden gemaakt vanwege hun vermeende terroristische activiteiten. Maar Israël heeft zelf dat terrorisme van Hamas uitgelokt vanwege haar eigen binnenlandse beleid van oog-om-oog, tand-om-tand, en geen enkel stukje respect te tonen voor de niet Joodse inwoners van dit land, alsmede de bezettingspolitiek die al decennia gehandhaafd wordt. Dit tekent een visieloos Israël dat geregeerd wordt door emotiepolitiek en dit houdt de vicieuze geweldsspiraal in stand. Israël spreekt dus automatisch in termen van oorlog, terwijl er geen oorlog mogelijk is. Het is alleen ingrijpen met militaire middelen, waar de diplomatieke oplossingen werden geblokkeerd. Het Israëlisch denken is dus aan herbronning toe naar huidige ethische, morele en volken- en internationaalrechtelijke maatstaven.

‘Ja. Later moesten we enkele maatregelen nemen. Kort nadat we weggingen zagen we wapensmokkel, vijandelijkheden en gewelddadige retoriek. Je doet alles geleidelijk. Duitsland kreeg na de oorlog ook niet meteen en leger.”

Om met het laatste te beginnen: dit is natuurlijk een volmaakt verkeerde én misplaatste vergelijking. Laten we daar verder geen woorden aan vuil maken. Ernstig zijn de uitspraken van vijandelijkheden en gewelddadige retoriek, alsof Israël zich daaraan niet zelf schuldig heeft gemaakt. Hoe verzin je het! Kent Israël nog intellectuelen onder zijn ambassadeurs, of zijn het allemaal marionetten en buikspreekpoppen van de zittende regering? Een dergelijk interview zal deze Divon dus nooit meer afgeven, of zal hij hiervan geleerd hebben? Anders ware het niet ondenkbaar dat hij al vervangen gaat worden door iemand die een beter afgewogen oordeel kan afgeven?