Tags

, , , ,

Toch niet asociaal (Column Mathijs Bouman, Opinie & Dialoog/fd, 4 juni)

‘Nederland blijkt toch geen asociaal land te zijn.

‘Het rapport Welvaart in Nederland van het Centraal Bureau voor de Statistiek, dat maandag verscheen, telt slechts 134 pagina’s. Maar ze gaan wel allemaal over Nederland. Wat blijkt? De invloed van de crisis op de inkomensverschillen valt reuze mee. Crisis, recessie en lastenverzwaringen hebben ons koopkracht gekost, maar de verschillen zijn niet toegenomen. De inkomensongelijkheid is sinds 2008 gelijk gebleven.

‘Nederland is geen asociaal land. Van alle rijke Europese landen zijn alleen in Zweden de inkomensverschillen nog kleiner. Het percentage huishoudens met een laag inkomen is weliswaar iets opgelopen, maar staat nu met 10% op hetzelfde peil als voor de crisis, in 2005. In 1985 had nog meer dan 20% van de huishoudens een laag inkomen. Ook is het risico op armoede en sociale uitsluiting in ons land relatief gering. Volgens het rapport loopt 15% van de Nederlanders dat gevaar. Natuurlijk, dat is 15% te veel. Maar in geen enkele andere EU-lidstaat is het risico zo klein als hier. We doen het iets beter dan Zweden en veel beter dan bijvoorbeeld Denemarken, Duitsland, België en Frankrijk.

‘Met de sociale mobiliteit zit het ook wel snor. Ruim 70% van de kinderen uit arme gezinnen is later rijker dan hun ouders. En bijna 70% van de rijke kinderen verdient later minder dan hun ouders. Mr Bingley en Mr Darcy wonen niet in Nederland.

‘Het staat iedereen vrij om te pleiten voor meer nivellering en meer armoedebestrijding. Verkleinen van inkomensverschillen is een legitiem politiek doel. Maar kom niet meer aan met de paniekverhalen over uit de hand lopende ongelijkheid in Nederland.’

Commentaar:

Om via de laatste alinea het de deur in huis te vallen: nivellering wordt automatisch – herhaal: automatisch – opgeroepen als de laagste en middeninkomens tot 2x modaal stabiel blijven, maar de hoogste inkomens en vermogens alleen maar blijven stijgen, van de topvoetballers tot de jetset, van ceo’s van multinationals tot scheepsmagnaten. Eergisteren schreef ik hier al dat de EU een burgeroorlog wachtte als er geen grens wordt gesteld aan de groei van topinkomens in Europa, en wereldwijd als de mondiale grootverdieners geen halt worden toegeroepen. Want er is een nieuwe, 21ste feodaliteit ontstaan: niet op basis van adellijke afkomst, maar op basis van kapitaal en die staat in geen verhouding tot de inzet en werkdrift van de gemiddelde inkomens: https://aquariuspolitiek.wordpress.com/2014/06/02/sinds-ons-land-bevrijd-is-van-eu-toezicht-is-ook-bewezen-dat-overdracht-van-soevereiniteit-aan-de-eu-flauwekul-is-trouw/

Ik verwijs ook naar eergisteren in het Financieele Dagblad: http://fd.nl/beurs/892902-1406/het-bestuur-bij-berkshire-is-walgelijk

Deze samenleving is in economisch opzicht volledig verziekt door decadentie van economische bedrijfsvoering, en dan met name door het Angelsaksische bestuursmodel, waarbij de aandeelhouder tot alleenheerser, tot god te verklaard, heilig is en de moderne gouden kalf is geworden, met alle psychische uitbuiting die dat tot gevolg heeft. Die scheefgroei hoort door de politiek een halt te worden toegeroepen, omdat de politiek geacht wordt de ethische norm te zetten voor deze maatschappij en samen-leving, met nadruk op SAMEN. Maar het neoliberalisme weet geen notie van wat het ware, spirituele liberalisme behelst en daarmee voert dat neoliberalisme de wereld naar de afgrond, vanwege de ongegeneerde inkomensverhoudingen. Ons land steekt gunstig af tegenover de hele Angelsaksische wereld, maar dat is nog geen reden om die mondiale wildgroei aan de kaak te stellen. Deze wereld is niet rechtvaardig en heeft dus een rechtvaardigheidstekort, even zo goed als de EU een democratisch tekort kent, laat staan in de rest van de wereld. Maar laat de EU daarmee wel een voorhoede worden voor de rest van de wereld, waarin geëxperimenteerd wordt met hoe de ideale 21ste eeuwse samenleving eruit ziet; met rechtvaardige verhoudingen dus!

Conclusie is dus dat ons land inderdaad verre van asociaal is, maar dat er nog genoeg werk aan de winkel is om tot ware rechtvaardigheid te komen. Er zit immers een enorme kloof tussen ‘asociaal’ en ‘ware’ rechtvaardigheid; de facto, maar toch!