Tags

, ,

‘Veel te magere grenzen aan schaliegaswinning’ (TROUW, nederland/Trouw, 30 mei)

Gevaar voor drinkwater

‘Met de selectie van gebieden waar niet naar schaliegas geboord mag worden, is minister Kamp veel te summier, vinden Milieudefensie en drinkwaterbedrijf Vitens. Ze reageren op de conceptnotitie die de minister van Economische zaken woensdag naar buiten bracht. In deze notitie worden de gebieden afgebakend waarbinnen onderzoek mag plaatsvinden. Ze dient als uitgangspunt voor verder milieuonderzoek.

‘In de notitie worden alleen grondwaterbeschermingsgebieden uitgesloten van onderzoek. Op meer dan 1 kilometer mag wel schaliegaswinning worden onderzocht.’

Deze laatste zin is heel opmerkelijk, omdat deskundigen, waaronder prof. Jan Rotmans, onze schaliegasvelden in kaart hebben gebracht en dan blijkt dat ze ruim dieper dan 1 kilometer zitten, namelijk vanaf 4 kilometer en nog lager, 6 km. De notitie doet het dus voorkomen dan dieper dan 1 kilometer veilig genoeg is en dat is de wereld op zijn kop. Op slechts 1 kilometer liggen de meeste velden in Amerika.

‘Volgens de tegenstanders kan boren straks gewoon onder beschermde natuurmonumenten, op breuklijnen en onder waterwinningsgebieden.

Ook dit is een verontrustende zin. ‘Onder waterwinningsgebieden’ en ‘onder beschermde natuurmonumenten’ is al risicovol, maar op ‘breuklijnen’? Dan laten we Groningen nog maar even buiten beschouwing, omdat de recente aardbevingen daar mogelijk niet te wijten zijn aan breuklijnen, maar wel aan verzakkingen vanwege de gaswinning. Dat kan dus door schaliegas zeer zeker ook veroorzaakt worden. Ergo, de ambtenaren die deze notitie hebben geschreven, zijn ofwel niet op de hoogte van de feitelijke risico’s, of hebben strikte instructies gekregen om naar de gewenste conclusie toe te werken, te weten dat er kan worden proef geboord ter onderzoek.

‘Bij de winning van schaliegas wordt namelijk gebruik gemaakt van horizontale boorgangen van enkele kilometers. Vitens wil dat extra gebieden worden gevrijwaard om de drinkwatervoorziening nu en voor de toekomstige generaties te garanderen. Directievoorzitter Lieve Declercq: “Zoals nu geformuleerd staat, kun je feitelijk overal schaliegas winnen, alleen komen er niet overal boortorens te staan. Om risico’s uit te sluiten zijn alle activiteiten onder of rondom de waterwinningen, hoe diep of ondiep ook, onwenselijk. Dit is veel te mager.’

Dat dit te mager is blijkt ook al uit de kilometerlange tramtunnels (Den Haag) en metrotunnels (Amsterdam), waar heel veel extra technische problemen naar boven kwamen die de bouwingenieurs niet vooraf konden voorzien of voorspellen. De ambtelijke bureaucratie en beleidsmakers hebben klaarblijkelijk hun lesje nog niet geleerd. Of, de andere optie is dat instructies van de minister klakkeloos moesten worden opgevolgd.

‘Volgens Geert Ritsema van Milieudefensie houdt Kamp ‘geen enkele rekening’ met natuur en milieu en de belangen van omwonenden. 167 gemeenten en 8 provincies zeggen geen boringen te willen op hun grondgebied. Ook is de milieu-impact niet realistisch berekend, zegt Ritsema. “Het onderzoek gaat uit van 13 boorlocaties, terwijl voor grootschalige winning honderden locaties nodig zullen zijn.”

Hier overdrijft Milieudefensie, want in principe zou eigenlijk maar één onderzoeksboring kunnen worden gedaan, om te bezien of er belangrijke technische problemen of risico’s aan het licht komen; zo ja, dan dient een tweede onderzoeksboring te worden gedaan als een soort ‘second opinion’. Maar omdat voorspelbaar is op basis van het verzamelde materiaal van Jan Rotmans (uiteengezet op een conferentie op de Uithof te Utrecht) dat deze voor-investeringen te duur zullen uitvallen voor een geringe en dus economisch onrendabele productie van schaliegas – omdat hier geen grote voorraden aanwezig zijn – zal een enkele onderzoeksboring voldoende zijn om conclusies te trekken. Dan beseft de pro-schaliegaslobby dat zij zinloos bezig zijn geweest. En is Kamp ook een illusie armer.

Advertisements