Tags

,

Onafhankelijk toezicht met eerstejaars bedrijfseconomie (Jan Bouwens, Opinie/fd, 31 januari)

SNS-bestuur kon besluiten portefeuille aan te kopen terwijl de waarde van SNS daardoor afnam

‘(…)

‘Solomon Asch wees ons reeds in 1956 op het verschijnsel dat als een autoriteit iets onwaars beweert, niemand hem durft te corrigeren omdat hij bang is dat hij het bij het verkeerde eind heeft. Dit lijkt nu precies aan de hand bij SNS. Van Keulen roept ‘dit is een goede investering’ en dan is er niemand die in huid durft te kruipen van de eerstejaars economie door de vraag te stellen: maar zijn we als bank niet beter af zonder deze portefeuille? Dat een gewone onderneming zulke (niet-diversifieerbare) risico’s neemt is prima, maar voor een bank is dit een ongeoorloofde keuze. Het is dan ook opmerkelijk dat ook de rvc Van Keulen niet durft tegen te spreken. Dat men leed aan zelfbedrog blijkt wel uit het voorwoord van het SNS jaarverslag van 2006: ‘Met de acquisitie van Bouwfonds Property Finance en de voorgenomen ­acquisitie van Regio Bank versterken we de basis voor toekomstige groei en spreiden we onze inkomstenbronnen.’

Ja, iedereen met ervaring op de arbeidsmarkt heeft of kent de ervaring dat je eigen chef of baas tegenspreken grote risico’s met zich meebrengt en je zelf een pijnlijke afweging moet maken of je die stap zult zetten of niet. Doe je dat, dan kun je je verdere carrière wel schudden en vlieg je er als eerste uit bij een volgende reorganisatie. ‘Human resources management’ wordt op die manier een aanfluiting.

Bizar wordt het als, zoals uit dit artikel (opiniebijdrage) blijkt dat een eerstejaars student meer adequate kennis in huis heeft dan een hoogleraar in de raad van commissarissen en zelfs DNB. Wat is hier in vredesnaam aan de hand? De irrationaliteit ten top in deze hoogtechnologische samenleving, waarin juist verlichtingsdenken en rationele argumenten zouden moeten zegevieren. Er lijkt zich zelfs een onverwacht maatschappelijk verband te ontwikkelen: naarmate de rationaliteit door wetenschap, techniek en maatschappelijke vooruitgang zich ontwikkelen, ontwikkelt zich in dezelfde mate en in dezelfde proporties ook een graad van irrationaliteit mee. Wonderlijke paradox. De Wet van de communicerende vaten vanuit bedrijfseconomisch perspectief!

Afsluitend kan worden opgemerkt dat fouten maken menselijk is en bedrijven failliet kan laten gaan, maar als er reddingsacties noodzakelijk zijn die op kosten  en schouders van de belastingbetaler komen, dan is er iets grondig mis. Hoe pakken we dit soort problemen aan?

Advertisements