Tags

De toekomst van het bedrijfsleven overeenkomstig Kenichi Ohmae[i]

‘De mondiale economie betekent onzekerheid. En ook reusachtige mogelijkheden voor mensen die dapper en soepel genoeg zijn zich aan te passen. De mondiale economie is werkelijk nieuw. Er is geen boek met regels. Niemand weet wat zal werken. Je kunt het alleen maar proberen, en als het aanvankelijk niet lukt…

‘In de opleidingen bedrijfswetenschappen zouden ze niet moeten praten over de bedrijfsmodellen uit het verleden. Deze behoren in de geschiedenis en zeggen weinig over de toekomst. Veel studenten menen dat de problemen van het mondiale bedrijfsleven kunnen worden opgelost door cognitieve sjablonen en kant en klare oplossingen en kaders. Mogelijk leren ze het bedrijfsleven te zien als een veel gespeeld spel met een dik boek [vol] regels. In dit spel win je door de juiste spelstrategie te kiezen, en het te spelen volgens de beproefde en goed geleerde regels van het verleden, maar dan slimmer dan de anderen. En dit is nu juist een recept voor falen. In de mondiale economie is het bedrijfsleven ook een spel. Er zijn allerlei redenen om eraan mee te doen. Maar niemand weet precies wat de regels zijn. Ze moeten nog worden gereduceerd tot normatieve voorschriften. Dit zal voorlopig nog niet gebeuren, aangezien men het zelfs nog niet eens is over de basisprincipes. Toch proberen sommigen koppig de eerdere versies van het spel te spelen, wat slechts leidt tot frustratie en verwarring. Op het moment dat er een boek met regels of een gebruikershandeling verschijnt, is de mondiale economie – die principieel dynamisch en vloeiend is – al weer veranderd. En de nieuwe regels alweer achterhaald. (…)

‘Een geslaagd bedrijf in de mondiale economie is – per definitie – een nieuw verschijnsel, dat weinig ontleent aan precedenten uit het verleden. Als we het vergelijken met een levend wezen, dan moet het afstand nemen van zijn ouders en voorouders. Het moet genetisch van hen verschillen. In The Invisible Continenten elders benadruk ik dat het nieuwe bedrijf een nieuw stel chromosomen moet hebben. Het verschil kan in allerlei vormen aan de dag treden, maar het is alles omvattend.

‘Je moet je bijvoorbeeld in wortel en tak herbezinnen op de marktmethoden. Van oudsher werden markten gezien als zelfstandige units die je een voor een kon betreden. We moeten dit idee opzij zetten en alle markten gelijktijdig penetreren, waarna het bedrijf moet zorgen een insider te worden via plaatselijke units (insiderization).

‘Bedrijven worden ook gedwongen om op nieuwe manieren zaken te doen. Ooit populaire ideeën over de omgang met klanten moeten opnieuw worden bekeken tegen het licht van een veranderende wereld. De klant moet worden herboren als de belangrijkste figuur in het bedrijfsleven. Wat de bedrijfsstructuur ook is, je moet de klant laten weten dat hij de baas is. Je zoekt zijn betrokkenheid en speelt hier zoveel mogelijk op in. De horizon in de wereld komt steeds verder te liggen en wordt steeds vager, maar paradoxaal genoeg is een  geheim van succes wellicht grotere aandacht voor het persoonlijke en intieme klantrelaties.’

Conclusie uit deze alinea’s is dat 1. de huidige mondiale economische en financiële crisis gebaseerd is op en voortvloeit uit andere en vaak onbekende spelregels van de nieuw ontstane mondiale economie. Er is dus geen sprake van de oude conjunctuurgolven die de verstoringen veroorzaakten, maar er is een geheel nieuwe dynamiek ontstaan die vooralsnog ongrijpbaar is en waarom er geen pasklare antwoorden kunnen worden geformuleerd. Iedereen tast nog in het duister vanwege deze nieuwe en onbekende maar ook ongekende omstandigheden en condities die nog verkend moeten worden. De wereldeconomie is een laboratorium geworden.

2. Dat het huidige wereldwijd dominerende Angelsaksische model met het aandeelhouderschap als enige doelstelling (shareholders) achterhaald is en plaats gaat maken voor de klanten en dus voor de stakeholders. We weten dus door dit boek dat de EU zal moeten gaan kiezen voor het Rijnlandse model dat gebaseerd is op die stakeholders. Dat is het gunstige perspectief voor de EU, die daarmee weer macht gaat – lees: moet gaan – toebedelen aan klanten en dus de burgers. Het democratisch tekort wordt op die wijze evolutionair opgelost. We kunnen weer optimistisch worden.

 


[i] Kenichi Ohmae, Globalisering en de nieuwe orde in de wereldeconomie (Uitgeverij Business Contact Amsterdam/Antwerpen, 2005, pp. 257 e.v.

Advertisements