Tags

,

Stelling: Via het onderstaande artikel over het Europese gefragmenteerde beurzenlandschap valt de lezer de overeenkomst op met het gefragmenteerde politieke landschap binnen de EU. Op basis van deze overeenkomst, dit inzicht hoeven ‘we’ – lees: in het bijzonder de Europese Commissie als de kern van de ‘Eurofiele cycloon’ – dus niet meer krampachtig door te gaan op weg naar de volmaakt fictieve Politieke Unie, want een onhaalbare kaart. Laten we op de verdere weg naar de Economische Unie vooral zoeken naar praktisch haalbare ideeën en de wereld van utopieën vanuit de oprichtersdromen achter ons laten.

‘Door het gefragmenteerde beurzenlandschap is Europese indexbelegger kwart duurder uit’ (Roger Cohen, Katern Beurspro/fd, 31 oktober)

Kris Walesby van ETF Securities pleit ervoor dat beurzenstelsel in Europa efficiënter wordt

(…)

V Waarom voert de Europese Unie de consolidated tape niet door, als de voordelen zo duidelijk zijn?

‘De toezichthouders hebben al een stap in de goede richting gezet. Maar het is in Europa met alle verschillende talen, culturen en toezichthouders nu eenmaal moeilijk om dit soort regelgeving door te voeren dan in de Verenigde Staten. Wij schatten dat het nog vijf tot tien jaar zal duren voordat we in Europa één orderboek hebben.’

Uit deze laatste vraag in het interview met Kris Walesby, waarbij vooral zijn nadruk op het Europa ‘met alle verschillende talen, culturen en toezichthouders’ zo opvalt, kan de lezer onmogelijk de link naar het politieke machtscentrum in Brussel missen. Want wat er in het beurzenlandschap aan de orde is, geldt natuurlijk ook voor het politieke landschap. Dat betekent expliciet dat er óók niet verder nagedacht hoeft te worden over het federale Europa, waarvoor Guy Verhofstadt steeds nadrukkelijker in het nieuws treedt, want dat federale is voor hem als Belg een vanzelfsprekende zaak, maar vanuit ons staatsrechtgevoel helemaal niet. Er bestaat maar één Europese prioriteit: de eurocrisis definitief overwinnen door de economische harmonisatie in de eurozone te bevechten en dus te bereiken, alsmede de financiële crisis opgelost krijgen door alle banken binnen de eurozone hetzij gezond te maken, hetzij ongezonde en daardoor overbodige banken – de eurozone kent teveel banken – te liquideren. Pas dan hebben de financiële markten niets meer op de eurozone aan te merken. Als dit bereikt is, is de EU opgewassen tegen de mondiale concurrentie vanuit de opkomende economieën. Dát is de enige haalbare en realistische kaart voor de EU en specifiek voor de eurozone.