Tags

,

Kamp koerst behoedzaam aan op boring (Robert Giebels, Ten eerste (Schaliegas)/de Volkskrant, 27 augustus)

De risico’s van schaliegaswinning zijn beperkt, blijkt uit een maandag gepresenteerd onderzoek. Hoe betrouwbaar is die studie en wat vinden de mensen die op het gas wonen?

‘Even logisch als het lokale verzet – de gasopbrengst stroomt naar Den Haag – lijkt Kamps nadruk op het nationaal belang. Gas ligt niet op het land, maar zit in de bodem. En wat daarin zit, is van de staat, met dank aan Napoleon en zijn Mijnwet van 1810. Dat bezit geeft Kamp de mogelijkheid om, als overtuigen, paaien en verleiden niet meer lukken, de troefkaart uit te spelen: de rijkscoördinatieregeling. Daarmee kan het Rijk uiteindelijk elke lagere bestuurslaag passeren. Op basis van welk argument? Kamp noemde het gisteren talloze keren: het landsbelang.’

Een heel interessant citaat. Maar geen citaat als feitenrelaas, maar een citaat dat een suggestie weergeeft zoals minister Kamp zou kunnen denken. Maar is het waarschijnlijk dat deze minister van Economische Zaken zo denkt. Dat is hoogst onwaarschijnlijk, aangezien zijn politieke antenne hem voor dergelijke misstappen zal behoeden. Kamp beseft als geen ander hoe de bevolking zich tegen schaliegas zal kunnen keren als de inmiddels bekende praktijken uit het land van de schaliegaspioniers, te weten de VS waar de bewoner van het stuk land waaruit de schalie wordt gewonnen, eigenaar van dat gas is en dus een meevaller voor de bezitter (meestal boeren) van het stuk land dat het schaliegesteente herbergt. Radio Bureau Buitenland heeft hierover alarmerende uitzendingen gewijd eind mei van dit jaar. De enorme hoeveelheden water en chemicaliën die benodigd zijn om het gesteente te splijten betekenen een directe verwoesting van de ondergrondse aardstructuur en geen techniek kan dat neutraliseren. Er is een gelijksoortige techniek benodigd als geothermie en dat schijnt nog verre van commercieel winbaar te zijn. In een klein en dichtbevolkt land als de onze is deze techniek vragen om moeilijkheden, grootschalige conflicten met de bevolking. Vandaar dat Kamp niet eens weet waarover hij spreekt want zelfs de Rabobank heeft zich tegen winning van schaliegas verklaard (Trouw 1 juli 2013). Kamp liet in dezelfde editie van deze krant optekenen: ‘Velen hebben hun mening al klaar. Ik niet.’ Maar de kritiekloze steun aan het rapport van Witteveen+Bos, Arcadis en Fugro bewijst onverbloemd dat Kamp wel degelijk een mening klaar had, was anders kun je niet zo duidelijk vóór winning zijn terwijl dat rapport reserves heeft ten aanzien van wetgeving en techniek. Kortom, een klein leugentje om eigen bestwil was al geboren (voordat Kamp dat zelf in de gaten had). Dat belooft dus nog een heet najaar.

Gelukkig heeft Napoleon voor Europa een betere wetgeving geregeld dan de VS waar het individuele geluk/meevaller in de wetgeving is neergelegd. Het kleine Nederland was zonder Napoleon dus voorspelbaar ten ondergegaan aan een burgeroorlog om de bodemschatten. De Bataafse republiek heeft dus toch wat nuttigs opgeleverd!

Mocht Kamp zijn plannen onder alle omstandigheden willen doorzetten en als ‘Schalie-Henkie’ door het leven willen gaan maar wel dwars tegen de wil van de bevolking in, dan betekent dat niet alleen een kabinetscrisis, maar zijn persoonlijke afscheid van de nationale politiek. Dan is deze man afgebrand. Maar zijn politieke instinct zal hem daarvoor behoeden en daarom is de suggestie van deze Volkskrantredacteur een optie die nimmer ten uitvoer wordt gebracht. Kamp zal eieren voor zijn politieke leven kiezen!