Tags

,

Middenklasse (Column Farid Tabarki, Tijdgeest, Opinie/fd, 23 augustus)

 ‘Het goede nieuws is dat deze ontwikkeling [informaticarevolutie] uiteindelijk de arbeidsproductiviteit verhogen, zodat we tijd hebben voor nieuwe uitdagingen. Bijvoorbeeld: innovatief omgaan met de arbeidsmarkt, nieuwe vormen van interactief onderwijs en een slimme inzet van mensen in de zorg. De nieuwe generatie lijkt zich al voor te bereiden. Toen ik gisteren bij Starbucks op Schiphol een thee bestelde, hoorde ik de baristas aan elkaar vertellen dat ze binnenkort een chip ingeplant zouden krijgen zodat ze efficiënter konden werken. Ze maakten er robotsbewegingen bij.

De thee smaakte prima.’

Deze column doet weer herinneren aan de – bijna langvervlogen tijden van de jaren zestig en zeventig toen de futurologie nog als vak bestond en een kortstondig bestaan beschoren was en The Third Wave van Alvin Toffler nog indruk maakte – tijden: er is toen een kennispotentieel opgebouwd waar ogenschijnlijk niets mee gebeurd is. Dat is een vreemde zaak. Die wetenschap zou vandaag de dag als de innovatiewetenschap te boek moeten staan omdat wetenschappers per definitie niet in de toekomst kunnen kijken. Trendsetters zijn daarom ook nooit wetenschappers maar proberen commercieel interessante nieuwe trends aan te wijzen. Maar een nieuwe wetenschapstak van de Innovatieve ontwikkelingen zou ook de politiek helpen om een eigen politieke visie te ontwikkelen op basis van bestaande ontwikkelingstrends die politieke partijen kunnen gebruiken voor inkleuring van eigen ideologische uitgangspunten.

Advertisements