Tags

,

De teloorgang van het onderwijs (Column Marcel Canoy, Markt & Beleid, Opinie/fd, 5 augustus)

‘Bij talen is het echter een drama. De talenkennis van nu (vooral Engels) is veel beter dan vroeger. (…) Frans wordt geleerd met behulp van AIM, een gebarenmethode. Oogt infantiel in het begin, maar het werkt aantoonbaar.’

De titel suggereert dat de teloorgang van het onderwijs wordt toegelicht aan de hand van voorbeelden van tijdsverschillen in de schoolperiode tussen vader Marcel en dochter Tessa. En zeker als het betoog na een inleiding begint met ‘bij talen is het echter een drama’. Nu stam ikzelf uit de pre-Mammoetwet en dus ben ik in vier talen geëxamineerd, inclusief Nederlands. En na de Mammoetwet is er één taal weggevallen. Maar als opgemerkt wordt dat talen een drama is geworden, terwijl wordt toegelicht dat Engels beter is geworden en de Franse taal via een effectieve gebarenmethode wordt bijgebracht, dan verschijnt een glimlach op mijn mond. Handig bedacht!  Nederlandse toeristen in Frankrijk zullen zich beter kunnen bedienen dan mijn generatie met eindeloze woordenstamperij, waarvan de parate kennis een half jaar na het eindexamen geheel is weggezakt. Duits wordt vervolgens niet genoemd omdat dochter Tessa dat vak heeft laten vallen. Ja, als je VWO-examen met maar twee talen doet, dan is het geen wonder dat de talenkennis alleen met een praktische beheersing van Engels wel wat mager wordt. Dat betekent ook dat universiteiten alleen nog maar Engelse vakliteratuur kunnen aanbieden, bij afwezigheid van Duitse en Franse talenkennis. Dat wordt inderdaad pover. Maar dat had Canoy beter expliciet kunnen benoemen, want nu is het een kwestie van gissen geworden.

Maar een zin uit de inleiding is ook interessant:

‘Hoe hoger onze verwachtingen zijn, des te groter onze teleurstellingen, waardoor we ons slechter voelen ook als het ons beter gaat. Zou kunnen. (…)’

Er volgt nog een zin over cognitieve dissonantie, maar die laat ik terzijde. Er is de laatste jaren veel discussie over de gestegen welvaart, en dat in contrast met onze grotere ontevredenheid, hetgeen vaak wordt geassocieerd met ‘verwend gedrag’. Daarmee ben ik het volledig oneens. Zolang de gestegen welvaart door ons als beroepsbevolking wordt geproduceerd (in de vorm van het bbp), en ons land internationaal bekend staat om een hoge arbeidsproductiviteit, waardoor efficiënt en effectief wordt gewerkt – en dus ook gemiddeld hard wordt gewerkt -, dan valt het des te beter op als  bepaalde sectoren uit de gratie vallen – zoals de NS als blijkt dat er alle mogelijke storingen voorkomen waardoor de efficiëntie, dus de kortste tijd voor een product of productielijn, hetzij via goederen, hetzij via diensten – in de ene arbeidssector totaal verloren gaat door een andere sector – bijvoorbeeld ambtenarij en oude ambtelijke nutsdiensten zoals de NS. Hiermee ontstaat een psychologische kloof tussen de ene en de andere productiebranche die nooit wordt meegenomen in enige economische beschouwing. Om een heel praktisch voorbeeld te noemen, dat elke dag weer opvalt: de EU heeft een druk internationaal transportverkeer op onze snelwegen voortgebracht met nummerborden uit alle mogelijke EU-lidstaten. En ons wegenstelsel mag ongetwijfeld tot de meest moderne van ons continent worden gerekend, want zelfs in Duitsland wordt niet zoveel wegenonderhoud gepleegd als in ons land. Maar, die nieuwe vierbaans (en een enkele vijfbaansweg) wegen wordt volledig teniet gedaan door vrachtwagens die elkaar gaan inhalen en verschillende snelheden aanhouden waardoor er zeer gevaarlijke situatie ontstaan, maar ook door nieuwe Nederlanders die uit landen afkomstig zijn die het flitsende zakelijke verkeer van hier niet gewend zijn, want opgegroeid met rustig provinciaals verkeer. Dat levert autootjes op die 80 of 90 op de snelweg rijden en levensgevaarlijke situaties opleveren. Of drugsrunners die in hun BMW’s en snelle Volkswagen GTI’s ‘vakantie’ op de snelwegen aan het voeren zijn. Volledig onderuitgezakt achter het stuur. Dit effect moet op alle beeldschermen zichtbaar van de politiecentrales zichtbaar zijn op, maar er verschijnen geen controlerende politiemotoren of –auto’s extra de weg. Daarmee is het voordeel van een goed onderhouden wegennet geheel teniet gedaan. Bravo EU! Harmonisatie van wegenverkeersreglement dient dus prioriteit te hebben boven alle mogelijke andere richtlijnen vanuit Brussel, want alleen daarin munt de Unie uit. Daarmee, dus die aanpassing van verkeersregels, is ons land, en wij niet alleen, mee gediend. Dus hoezo verwend land???

Advertisements