Tags

,

Hulp in de huishouding (Column Heleen Mees, Opinie/fd, 30 mei)

‘Minister Asscher van Sociale Zaken heeft de commissie-Kalsbeek ingesteld om over deze problematiek [persoonlijke dienstverlening] te adviseren. Laten we hopen dat de commissie een vlucht naar voren neemt en de regeling voor huishoudelijke hulpen uitbreidt tot veel meer vormen van persoonlijke dienstverlening. Als de rellen in Stockholm één ding duidelijk maken, dat is het dat de verzorgingsstaat allesbehalve een heilstaat is.’

Geen enkele verzorgingsstaat is een heilstaat omdat heilstaten op deze aarde niet mogelijk zijn, noch realiseerbaar. Maar die intentie had de verzorgingsstaat ook niet en heeft het nooit gehad. Het doel was ‘slechts’ de scherpste kantjes van het rauwe kapitalisme in de tweede helft van de twintigste eeuw eraf te halen, binnen een arbeidsmarkt waarin de hectiek en werktempo steeds hoger werd vanwege de toenemende mondiale concurrentieverhoudingen. Om die reden moet de verzorgingsstaat waar deze gevestigd is in wet- en regelgeving ook gehandhaafd blijven maar ook aangepast aan nieuwe tijdsverschijnselen. En nieuwe industriële grootmachten zullen ook gedwongen worden om de basiselementen van de westerse verzorgingsstaten over te nemen. Maar diezelfde contouren van die sociale verzekeringsvangnetten zullen nooit een heilstaat worden omdat ik deze laatkapitalistische en neoliberale wereldsamenleving winststreven botst met een sociaal vangnet en de evenwichtige ontwikkeling van de (noodzakelijke) verzorgingsstaat kan verstoren, zoals de EU nu bewijst.

Advertisements