[Archief 1954] Europese ‘geloofsbelijdenis’ anno 1954

Tags

,

[Rolf Falter, De geboorte van Europa. p 458]

‘Tegenover zijn staf in Luxemburg maakte hij [Mendès] het nieuws bekend [dat hij niet beschikbaar was voor een tweede ambtstermijn] met een sterke Europese geloofsbelijdenis: ‘Onze landen zijn te klein geworden voor de huidige wereld, op de schaal van de moderne techniek, op de schaal van de moderne technieken, op de maat van Amerika en Rusland vandaag, van China en India morgen. De eenheid van de volken binnen de Verenigde Staten van Europa is het middel bij uitstek om hun levensstandaard te verhogen en de vrede te verzekeren.’

Anno 2017 kan deze geloofsbelijdenis als ‘grootse dwaasheid’ worden beschouwd/betiteld, maar in de jaren vijftig van de vorige eeuw was er niets mis met dit idealisme en perspectieven voor de lange termijn. Alleen hebben de achtereenvolgende Commissies stuk voor stuk de grote blunders gemaakt door constant technocratisch te BLIJVEN besturen en daarmee de burgers geen schijn van kans te geven; een pure regentencultuur. Dat typerende technocratische bestuur dat in de beginjaren ’50 volkomen legitiem was vanwege de moeilijke wederopbouwjaren na de oorlog, bleef systematisch en chronisch technocratisch aanwezig en dat is de grootste fout die het Europese openbaar bestuur kon maken. en nu is het de vraag of dat ooit recht kan worden gezet. Ondanks de pogingen van Macron…

Advertisements

Het Koerdische referendum in de Tweede Kamer en Kuzu die de soevereiniteit van Irak voorop stelt; dat zegt genoeg @tweedekamer #vanavond #vragenuur

Tags

Vragen van het lid Sjoerdsma aan de minister van Buitenlandse Zaken over het bericht “Erdogan dreigt met militair ingrijpen in Koerdistan“.

Minister Koenders: Ik denk dat dit laatste een belangrijk punt is. Als wij praten over de rechten van het Koerdische volk moeten wij ons direct realiseren dat in het gebied waar de Koerden wonen ook een heleboel minderheden wonen. In het verleden hebben wij erover gesproken dat daar echt risico’s zijn voor de mensenrechten. Dit staat los van ons begrip voor het Koerdische volk, maar ik vind dat wel belangrijk. Bij alle bewegingen in de richting van onafhankelijkheid is het probleem van minderheden altijd essentieel. In die zin neem ik ook afstand van de uitspraak dat het alleen aan het Koerdische volk is. Voor een belangrijk gedeelte wel, maar wij hebben ook te maken met een territoriale integriteit die wij erkennen. Ik zal zeker nog de Montevideocriteria aan u voorleggen. Op dit punt veranderen die niets, want die criteria zijn pas aan de orde als de onafhankelijkheid is uitgeroepen.

Over het strategisch inbrengen van het erkennen van een staat … Ik geloof dat ik, nu ik hoogstwaarschijnlijk aan het eind van mijn periode als minister ben, daar geen grote bijdrage meer aan kan leveren, maar ik doe mijn best.

De heer Kuzu (DENK): In de eerste plaats willen wij aangeven dat wij als DENK staan voor de soevereiniteit van de staat Irak. Vervolgens heeft de hele internationale gemeenschap aangegeven wat het standpunt is. Er komen argumenten voorbij over timing en over onrust in de regio. De standpunten van de verschillende politieke partijen worden in deze Kamer ook wel duidelijk. Mijn vraag aan de minister is de volgende. Het is opvallend dat het standpunt van Israël afwijkt van de rest van de internationale gemeenschap. Kan de minister mij uitleggen waarom dat eigenlijk het geval is?

Minister Koenders: Dat weet ik niet, daar heb ik geen nadere kennis van.

De voorzitter: Een vervolgvraag mag, maar hoeft niet.

De heer Kuzu (DENK): Dan weten we dat inderdaad niet. Ik was daar ook benieuwd naar. We zien dan ook wel in welk rijtje dit past.

Minister Koenders: Dat zou ik niet willen zeggen. Ik denk dat ook een land als Israël een positie hierover mag innemen. In welk rijtje dat past, kan ik verder niet beoordelen.

https://www.tweedekamer.nl/kamerstukken/plenaire_verslagen/detail?vj=2017-2018&nr=4&version=2

 

‘Mario zit gevangen in zijn eigen verhaal’ @ecb @eu #financieelherstelwerkzaamheden

Tags

BNR webredactie, 16-9-17

ECB-president Mario Draghi was gisteren in het Europees Parlement. En hij sprak over het beleid. Maar daar zat hij al gauw gevangen in zijn eigen verhaal, zegt macro-econoom Kees de Kort.

(BNR)

LuisterMario zit gevangen in zijn eigen verhaal

Draghi zei dat hij de financiële markten blijft steunen, ook al wordt het beleid aangepast, zegt De Kort. ‘Mario is langzaamaan in een moeilijk parket aan het komen. Zijn doelstelling, de economie steunen tot de inflatie 2 procent is, is nu aan het gebeuren. Ondertussen gaat het met de Europese economie best wel aardig.’

Tegelijkertijd is er het onbedoelde effect van het beleid, zegt De Kort. ‘Er ontstaan in de financiële sector wat problemen. De ongelijkheid neemt toe in Nederland en andere Europese landen en er komen bubbels op de financiële markten. De bijvangst van het monetaire beleid is niet altijd even gunstig. Hij wil maar blijven stimuleren, maar hij zit in een door zichzelf ontworpen spagaat.’

‘Volgens zijn eigen doelstelling moet hij het doen, maar de consequenties daarvan beginnen ook duidelijk te worden. Het is niet echt meer nodig, want die Europese economie draait lekker. Hij zit een beetje gevangen in zijn eigen verhaal.’

Als deze redenering klopt tenminste, want het klinkt (theoretisch) logisch maar de werkelijkheid is weerbarstig, want vaak afwijkend van de economische theorie. De toekomst zal het dus leren wie gelijk heeft.

Kees de Kort

Econoom Kees de Kort geeft de bankenmannetjes en de roze brilletjes een veeg uit de pan met zijn ‘realistische kijk’ op de beurs. Zo is het.

https://www.bnr.nl/opinie/kees-de-kort/10330649/mario-zit-gevangen-in-zijn-eigen-verhaal?utm_source=nieuwsbrief&utm_campaign=bnr-middag&utm_medium=email&utm_content=20170926

Het ‘onmogelijke’ heeft #Griekenland voor elkaar gekregen @eu #EMUnormen #eurozone

Tags

Griekenland na acht jaar hervormen en bezuinigen van Brussels strafbankje af (Peter de Waard, Beurs en Bedrijf, Economie/de Volkskrant, 26-9-17)

# ‘Een ongekende prestatie‘, zo noemde EU-commissaris voor Begrotingszaken Pierre Moscovici het. Griekenland heeft een tekort van 15,1 procent van het bruto binnenlands product op de begroting kunnen omzetten in een overschot van 0,7 procent. Maandag mocht Griekenland daarom formeel het strafbankje van de EU verlaten, waarop het bijna tien jaar heeft gebivakkeerd.

Inderdaad ‘Een ongekende prestatie’, waaruit blijkt dat niets onmogelijk is in de politiek..

Door: Peter de Waard  25 september 2017, 20:48

# De besparingen en hervormingen die het land heeft doorgevoerd, hebben resultaat afgeworpen, hoewel de staatsschuld van het land met 180 procent van het bbp (320 miljard euro) volgens critici ‘onhoudbaar hoog’ blijft. Niettemin hebben de EU-landen ingestemd met het beëindigen van een disciplinair regiem vanwege een buitensporig tekort. Het besluit was al min of meer aangekondigd en dus geen verrassing, maar heeft toch grote symbolische betekenis.

De term ‘buitensporig tekort’ doet technisch heel wonderlijk aan, want het is formeel (volgens de gemaakte afspraken) een te groot tekort, terwijl er ook begrotingstekorten van 10% hebben bestaan en hiermee wordt het adjectief ‘buitensporig’ aan terminflatie onderhevig gemaakt. Het is gewoon een maximaal tekort.

Vertrouwen

We willen allebei [Tsakalotos en Dijsselbloem] dat Griekenland zijn eigen beslissingen weer kan nemen — Jeroen Dijsselbloem

Uit deze uitspraak blijkt – en wordt dus bewezen – ook dat de nationale soevereiniteit op budgettaire terrein is blijven bestaan, als de lidstaten zich maar aan de afspraken houden. Er is geen sprake van afwezigheid van soevereiniteit. Door alle EU-critici is dus jarenlang onnodig moord en brand geschreeuwd.

# Voorzitter Jeroen Dijsselbloem van de Eurogroep zei op een persconferentie in Athene ‘dat het vertrouwen in Griekenland weer is teruggekeerd’. Dijsselbloem verklaarde dat Griekenland de goede weg heeft ingeslagen en dat hij het budgettaire proces voor 2018 met vertrouwen tegemoet ziet. De Griekse minister Euclides Tsakalotos zei dat dit vertrouwen niet zal worden beschaamd.

# Griekenland ziet het als een belangrijkste stap naar normalisering van de betrekkingen met Brussel. Het land heeft telkens onder curatele gestaan van de zogenoemde trojka (IMF, ECB en EU). In de zomer van volgend jaar denkt Griekenland weer zelf leningen op de markt aan te kunnen trekken; dan zou het voor de financiering van de eigen staatsfinanciën – vaak het aflossen van oude schulden – niet meer afhankelijk zijn van Brussel. ‘We willen allebei dat Griekenland zijn eigen beslissingen weer kan nemen‘, aldus Dijsselbloem

Op het strafbankje zitten nu nog twee eurozonelanden (Frankrijk en Spanje) en Groot-Brittannië. Zij hebben allemaal nog een te hoog begrotingstekort – meer dan 3 procent. Op het hoogtepunt van de crisis in 2011 hadden 24 van de 28 landen nog een buitensporig tekort.

We zijn dus weer op de hoogte van de meest actuele cijfers. De drie genoemde lidstaten moeten zich schamen dat Griekenland hen heeft gepasseerd in daadkracht. Werk aan de winkel voor Macron speciaal.

https://www.volkskrant.nl/economie/griekenland-na-acht-jaar-hervormen-en-bezuinigen-van-brussels-strafbankje-af~a4518468/

 

Franse president Macron ontvouwt zijn visie voor Europa en loopt daarmee grote risico’s @eu #fransduitseas #revitaliseringEU

Tags

,

Door: Peter Giesen, de Volkskrant, 26 september 2017, 11:59

# De Franse president Emmanuel Macron zal vanmiddag in het grote amfitheater van de Sorbonne een belangrijke toespraak over de ‘herstichting‘ van Europa houden. De president staat voor een lastige opgave. Als hij een al te ambitieus pleidooi voor Europese integratie houdt, zal Berlijn zijn plannen meteen afschieten. Maar als hij vaag blijft, zal Berlijn zijn redevoering als teleurstellend ervaren, omdat hij de grote lijnen van zijn Europabeleid al zo vaak heeft ontvouwd.

# Zo wil Macron dat de eurozone een eigen budget, een eigen minister van Financiën en een eigen parlement krijgt. Berlijn en Brussel wachten echter op een concrete invulling.

Eerst de centrale vraag waarom Macron de eurozone een eigen budget noodzakelijk vindt. Het enige antwoord daarop lijkt dat de eurozone een kwetsbaar thema blijft en de kans dat er weer crises uitbreken met omvallende banken is groot genoeg om de eurozone over een reservebudget te laten beschikken.

Een eigen minister van Financiën anders dat de Supercommissaris zoals Ulli Rehn in de vorige Commissie, is ook onduidelijk. Maar een eigen parlement lijkt op een doublure op het EP zelf. Waarom een specifiek eigen parlement? Wordt dat parlement anders gekozen dan het EP? Andere taken en werkwijze, meer als de nationale parlementen dat veel logischer zou zijn dan het huidige EP? Als er maar geen nieuw gremium wordt geschapen waarin de verhoudingen tussen neuro en zeuro nog meer in het voordeel van de laatst genoemde uitkomt. Want dat is geen vooruitgang, maar een weg van de oude dilemma’s namelijk politieke tegenstellingen, waaraan de EU probeert te ontkomen.

# Hoe groot moet het budget voor de eurozone zijn? Wil hij bestaande potjes bij elkaar harken of werkelijk een nieuw budget van honderden miljarden euro’s in het leven roepen? Welke bevoegdheden wil Macron de minister van Financiën van de eurozone geven? Zal hij een veredelde voorzitter van de eurogroep zijn of een Europese superminister die afzonderlijke lidstaten zijn wil kan opleggen?

Noordelijke lidstaten zullen niet accepteren dat een superminister geld kan overhevelen naar zuidelijke lidstaten

# Veel economen geloven, net als Macron, dat de euro meer politieke integratie nodig heeft. Bovendien zou Zuid-Europa gesteund moeten worden met geld uit het Noorden, om ervoor te zorgen dat de economieën van de eurozone naar elkaar toe groeien.

Als sprake zou zijn van bedrijfsinvesteringen op basis van langerdurende leningen, dan zou daarin iets van logica aanwezig zijn, maar als basisvoorwaarde geldt dat er eerst begrotingsevenwicht  ontstaat en de overheidsschulden ook in de gewenste richting worden ontwikkelen. Het is Portugal gelukt en daarom moeten de overige zeurolanden daarin ook kunnen slagen.

# Politiek is dit echter een moeilijk begaanbare weg. Duitsland en andere noordelijke lidstaten zullen niet accepteren dat een Europese superminister een aanzienlijk budget krijgt waarmee hij meer geld kan overhevelen van Noord naar Zuid.

Terecht opgemerkt.

Duitse verkiezingsuitslag

Als Merkel zich verbindt met de liberalen, ben ik dood

Waarom is dat zo? Hieronder wordt dat uitgelegd en daarom is de vraag of de suggestie van de krant wel juist is omdat Macron ook (links) liberaal is. die kant wil hij dus ook niet uit.

— Macron begin september in besloten kring

De uitslag van de Duitse verkiezingen van zondag is een tegenvaller voor het Europabeleid van Macron. Hij heeft de afgelopen maanden flink geïnvesteerd in zijn relatie met Angela Merkel, ogenschijnlijk met enig succes. Merkel is echter flink verzwakt uit de verkiezingen gekomen. Ze heeft vooral veel kiezers verloren aan rechtse partijen als de FPD en de AfD. Dat zal haar bereidheid om verregaande concessies aan Macron te doen niet groter maken.

In eerste instantie zal Merkel proberen een coalitie met de FPD en de Groenen te vormen. De liberale FPD is fel tegen verdere Europese integratie, zeker als Duitsland daardoor meer moet gaan betalen aan Zuid-Europa. Volgens Le Monde zou Macron begin september al in besloten kring hebben gezegd: ‘Als zij (Merkel, red.) zich verbindt met de liberalen, ben ik dood.’

Macron zou zijn voorstellen uitgebreid besproken hebben met Angela Merkel

— Minister in Le Monde

Macron presenteert zijn visie op Europa vandaag omdat hij de Duitse coalitieonderhandelingen wil beïnvloeden. ‘Vier jaar lang zullen we twee stabiele regeringen in Frankrijk en Duitsland hebben. Daarvan moeten we profiteren’, zei een hooggeplaatste medewerker van het Élysée. Macron wil de grandeur van Frankrijk herstellen, door de Fransen een leidende rol in Europa te geven. ‘Frankrijk moet weer een kracht worden die voorstellen doet‘, aldus het Élysée.

Zo moeilijk is een leidende rol in Europa niet, omdat er maar twee daarvoor in aanmerking komen, blijft Merkel (blijft ondanks de ‘nederlaag’ toch de grootste en dus bondskanselier) en Macron, want de enige twee met een visie. De rest, zelfs Italië, doet niet mee.

De politieke risico’s van de redevoering van vanmiddag zijn aanzienlijk. Als zijn voorstellen niet worden geaccepteerd door Duitsland, lijdt de president een pijnlijke nederlaag. Maar Macron zou zijn voorstellen uitgebreid besproken hebben met Angela Merkel, zei een minister in Le Monde: ‘Hij heeft ze niet in zijn hoekje bedacht, helemaal alleen.’

Waarom wacht Europa vol spanning op Macron?

‘Macrons missie heeft het tij mee’

De liberale revolutie die president Macron wil ontketenen, zet Frankrijk op scherp. Vandaag en zaterdag wordt er gestaakt en zijn er demonstraties. Maar lang niet iedereen doet mee, ziet econoom David Spector. Het ‘oude’ Frankrijk met z’n sterke vakbonden kent daarvoor te veel verliezers.

EU blij dat Merkel bondskanselier blijft, na Europees angstjaar

Geen opluchting in de Europese hoofdsteden – niemand twijfelde aan haar overwinning – maar wel blijdschap dat Merkel bondskanselier blijft. Voor de toekomst van de EU is wat de nieuwe Franse president Macron levert echter belangrijker dan de vierde verkiezingsoverwinning van Merkel. Een goede samenwerking tussen Merkel en Macron betekent dat de Frans-Duitse motor van Europa na vijf jaar stilstand weer toeren gaat maken.

Het werd tijd!

https://www.volkskrant.nl/buitenland/franse-president-macron-ontvouwt-zijn-visie-voor-europa-en-loopt-daarmee-grote-risico-s~a4518539/

 

Overal kraakt en piept het democratisch bestel en willen de burgers wat anders dan die eeuwige bestuurders @fd @eu #verkiezingsuitslagDtl

Tags

Duitsland maandenlang met een demissionair kabinet (Maurits Kuypers  • Economie & Politiek/fd, 26-9-17

# Duitsland zal nog maanden verder moeten met een demissionair kabinet van twee regeringspartners die elkaar nauwelijks nog kunnen luchten of zien. Dat bleek maandag uit de evaluaties van de verkiezingsuitslag door de verschillende partijen. Vooral bij SPD-leider Martin Schulz droop de afschuw over Angela Merkel (CDU/CSU) ervan af. Merkel heeft volgens hem alle goede ideeën van de SPD gepikt, en is in belangrijke mate schuld aan het slechte resultaat van de SPD van 20,5%.

Als Martin Schulz zijn afschuw over Angela Merkel niet kon onderdrukken, is hij er dus niet in geslaagd publicitair dwars tegen haar in te gaan en haar beeld van het gevoerde beleid te corrigeren. De sociaal-democraten maken dus dezelfde fout als hier aan de orde is geweest: een ander beeld over het voetlicht te brengen. Als Schulz een duidelijke nieuwe visie had uitgesproken tijdens de campagne was de pers er echt bovenop gesprongen. Krokodillentranen van hem dus. ‘De goede ideeën van de SPD’ hadden immers van een extra nuance kunnen worden voorzien. Creativiteit is deze tijden ver te zoeken.

Jamaica-coalitie

# Schulz herhaalde maandag dat zijn partij in geen geval in een nieuwe regering met Merkel stapt. ‘De SPD gaat de oppositie in, punt uit.’ De enige reële mogelijkheid die er dan nog overblijft is een combinatie van CDU/CSU, de liberale FDP en de Groenen. Deze zogenoemde Jamaica-coalitie is volgens Schulz eenvoudiger te vormen dan de partijen het zelf doen voorkomen. ‘Ze doen nu nog alsof ze het oneens zijn, maar dat is uiterlijk schijn.’ Maar [?] alle andere partijen zien dat anders.

‘Het kan zo niet verder’

# Angela Merkel zal in ieder geval eerst binnen de eigen christelijke unie van CDU en CSU voor eenheid moeten zorgen. En dat zal nog lastig genoeg worden. De CSU heeft in Beieren veel stemmen verloren aan de rechts-populistische AfD, en voor voorzitter Horst Seehofer is dat een teken ‘dat het zo niet verder kan’. Seehofer wil dat de CDU en CSU zich eerst over een gemeenschappelijk programma buigen voordat er met andere partijen wordt gesproken over een mogelijk nieuwe regering.

Over in landen met een partijendemocratie en een versplinterd politiek gaan dus deze taferelen zich voordoen. Tot dit bestel helemaal instort en er directe democratie komt zonder partijen, maar alleen persoonlijkheden met visie.

Partijcongres in november

# Het gaat dan niet alleen over de voor de AfD zo belangrijke punten van immigratie, versterking van de grenzen en gezinshereniging, maar ook om tal van andere sociale vraagstukken die volgens Seehofer allemaal hebben bijgedragen aan de overwinning van de AfD. Seehofer denkt dan bijvoorbeeld aan het pensioenstelsel en de stagnatie in de woningbouw.

Zie mijn blog van gisteren.

# Seehofer wil dat CDU en CSU het gemeenschappelijk standpunt ook nog voorleggen aan de leden op het volgende partijcongres in november. Daarmee zijn dus alvast twee maanden demissionair kabinet zeker.

Grote verschillen

# Maar ook de formatie daarna zal niet gemakkelijk zijn. Zowel de Groenen als de FDP kon maandag slechts met de grootst mogelijke moeite een paar punten noemen waarop ze het eens zijn. Dat geldt voor onderwijs, digitalisering en burgerrechten. Op alle andere terreinen van klimaatbeleid en belastingen tot de Europapolitiek en het sociale beleid zien de voorzitters van Groenen en FDP grote verschillen tussen beide én met de CSU.

Het gaat niet meer in dit versplinterde politieke landschap over de vraag waarover je het eens bent, maar dat er een rekenkundig gemiddelde wordt vastgesteld, want eerlijker dan compromissen sluiten waar de ene fractie altijd beter of handiger in is dan de andere.

Klimaatbeleid struikelblok

Christian Lindner van de FDP en Cem Özdemir en Katrin Göring-Eckardt van de Groenen zeiden maandag dat ze de gesprekken over een coalitie wel serieus in willen gaan, ‘omwille van het landsbelang’. ‘Maar’, zo zegt Lindner ‘de Groenen hebben een lange weg te gaan voordat ze in de buurt van onze standpunten komen. Ze hebben de laatste weken harde dingen gezegd in de richting van de FDP die het lastig maken om compromissen te sluiten die ook nog zijn uit te leggen aan de achterban.’

Uit deze laatste zin blijkt ook dat in de nieuwe politiek geen ‘harde dingen gezegd in de richting van de FDP die het lastig maken om compromissen te sluiten’ kunnen worden want die zijn geheel zinloos geworden. Dat maakt het onderhandelingsproces alleen maar moeilijker en het lijkt op het oude pesten van vroeger, van ‘zie eens hoe hard ik kan schreeuwen en kan meppen’. Kinderachtig gedoe dat gepolariseer. De wereld schiet er niets mee op.

# Lindner ziet vooral op het punt van het klimaatbeleid grote verschillen. ‘Wij staan achter de klimaatdoelstellingen van Parijs, maar we willen ze op een hele andere manier bereiken dan de Groenen.’ Lindner wil bijvoorbeeld af van de subsidiëring van windmolens die volgens hem zinloos is zolang er geen goed stroomnet is. De Groenen willen juist meer groene stroom en minder kolencentrales.

Wat een zegen dat oude denkpatronen moeten worden doorbroken. Uit deze passage blijken politieke partijen zich ook hoofdzakelijk te bedienen van politieke kretologie die zinloos zijn. Genoeg leerstof blijft dus over hoe het politieke bestel hervormd en verbeterd kan worden.

Overwinning AfD

# De verkiezingsoverwinning van de AfD zorgt voor ongelofelijk veel frustratie bij alle andere partijen en zal naar verwachting de formatiegesprekken bemoeilijken. Van die AfD worden nu de komende maanden veel rechts-extremistische uitspraken verwacht in het parlement. Voor partijleider Frauke Petry blijkbaar te extreem, want zij stapte maandag uit de fractie maar wil wel doorgaan als parlementslid.

Weer een parallel met ons land voor wat betreft die ‘frustratie bij alle andere partijen’ vanwege de AfD, want zagen we dat ook niet bij ons in 2002 met de opkomst van Pim Fortuyn? Dit duidt dus op arrogantie van de gevestigde orde die wordt weggevaagd. Het huidige politieke bestel is afkomstig van het 19e eeuwse emancipatiebestel, dat nu als achterhaald mag worden beschouwd. De politieke partijen hebben dus de grootste moeite om een aangepast en gemoderniseerd bestel te vinden. Structureel conservatisme of achterlopen op de lopende ontwikkelingen mag je dat noemen.

# Volgens de AfD-lijsttrekkers Alexander Gauland en Alice Weidel kwam het besluit niet helemaal verrassend. Petry was de afgelopen maanden volgens hun nauwelijks aanspreekbaar, en maakte geen actief deel meer uit van het campagneteam. Alleen het moment waarop – midden in een persconferentie – irriteerde Gauland. Hij sprak van een dolksteek in de rug, waarvan de gevolgen niet te overzien zijn. De grote vraag is hoeveel aanhangers ‘de gematigde’ Petry heeft en of de AfD daardoor in tweeën breekt.

‘Een dolksteek in de rug’ is natuurlijk een te groot woord omdat het interne toneel binnen AfD van het afgelopen jaar niets anders was dan datzelfde verschijnsel. Als de AfD daardoor in tweeën zou  breken, dat wordt de toekomstige oppositie in de Bondsdag nog meer versplinterd (en dus rustiger) en zien we ook op dat front eenzelfde ontwikkeling als ten tijde van het vorige kabinet Rutte2: geen effectieve want gezamenlijke en samenwerkende oppositie. Deze ontwikkelingen lijken dus allemaal iets universeels in zich te dragen en dat stemt tot relativiteit en geruststelling. Het is minder ernstig allemaal dan we denken, als we ons maar realiseren dat de tijden van structurele hervormingen zijn aangebroken. Dan valt er winst te boeken.

https://fd.nl/economie-politiek/1219963/duitsland-maandenlang-met-een-demissionair-kabinet

 

‘Vierde termijn voor Merkel ondanks afstraffing regeringspartijen’ @fd #Merkelsduitsland #Markelsblindevlekken #aardverschuiving @eu

Tags

Gerben van der Marel • Economie & Politiek/fd, 25-9-17

Bondskanselier en CDU-leider Angela Merkel laat zich toejuichen door haar partijgenoten, net nadat de eerste exit poll bekend werd.

# In de Duitse Bondsdagverkiezingen hebben de twee regerende volkspartijen zondag zware klappen gekregen. Dat kiezers zouden afrekenen met de SPD werd verwacht. Verrassend was dat ook de CDU/CSU van Angela Merkel een slecht resultaat boekte. Allebei de partijen trokken sinds 1949 niet meer zo weinig stemmen.

Merkel leek geen moment gedacht te hebben aan aftreden. Ze zei tegen aanhangers in Berlijn: ‘We hoeven er niet omheen te draaien, we hadden op een beter resultaat gehoopt. Maar we zijn de sterkste kracht en zonder ons kan geen regering gevormd worden.’

Hier reageert Merkel voor het eerst technocratisch. De radio-uitzendingen van gisteren – zondag – maakten duidelijk dat Merkel volledig blind was voor de sociale achterstand in het voormalige Oost-Duitsland, de gebrekkige infrastructuur door het hele land heen en ‘last-but-not-least’ het gebrek aan een AOW-wetgeving, die de Duitsers helemaal niet kennen waardoor alleen de gefortuneerden zich van een goed pensioen hebben kunnen voorzien, maar de laagste inkomens niet en zij in Amerikaanse toestanden terecht zijn gekomen: werken totdat er je erbij neervalt. Merkel is dus achteraf volledig neoliberaal aan het regeren geweest: ‘als het maar goed gaat met het bedrijfsleven, dan gaat het goed met het land’. Die mythe is met deze verkiezingen voorgoed in de papierversnipperaar terechtgekomen.

En dus is er een twee-sporen Duitsland ontstaan tussen Oost- en Westduitsland omdat de ene helft zich gediscrimineerd voelt ten opzichte van de andere helft. Het gebrek een algemeen nationaal investeringsbeleid heeft daartoe zeker bijgedragen. Een topindustrieel land zonder een fatsoenlijke digitale – buiten de wegen en bruggen – infrastructuur is te dwaas voor woorden. Zo bezien is Merkelduitsland een primitief ontwikkelingsland geworden zonder voldoende sociale infrastructuur. Dat dient dus hersteld te worden opdat de EU niet spoedig opnieuw in een nieuwe crisis terecht zal komen, maar dan in het kader van de symboliek van twee verschillende Duitslanden: Oost- en West-Duitsland, uitvloeiend in Oost- en WestEU. Die tegenstelling zal die andere tegenstelling tussen Noord- en ZuidEU – neuro en zeuro – gaat vervangen, want veel ernstiger.

De komende weken zullen coalitie-onderhandelingen plaatsvinden. De meest logische combinatie is een coalitie van CDU/CSU, FDP en de Groenen. De partijen regeerden nooit eerder samen.

Die onderhandelingen zullen flink tegen gaan vallen zodat het respect voor ons meerstromenland groter zal worden, waardoor de ‘weg van de meeste weerstand’ bewandeld moet worden: multipolaire coalities, want dat wordt kenmerkend voor de komende tijd (in de hele EU).

Klein rechts grote winnaars

De grote winnaars zijn zonder twijfel de ‘kleine partijen’ op rechts. Alternative für Deutschland (AfD) is na een verdrievoudiging van de aanhang de derde partij in Duitsland. De partij is groot geworden met provocatieve kritiek op de vluchtelingenpolitiek van Merkel. ‘We zullen ons land terughalen’, zei leider Alexander Gauland zondagavond.

De opkomst was met 76% een stuk hoger dan in 2013 toen 71,5% van de ruim 60 miljoen stemgerechtigden kwam stemmen. Op de ARD werd de uitkomst als een ‘politieke aardverschuiving’ omschreven. Hij past in de Europese trend van politieke fragmentatie.

Populisten hebben voor het eerst een plek veroverd in het centrum van de macht van de Bondsrepubliek. De partij van Merkel blijft de grootste maar kreeg slechts 33% van de stemmen. De sociaaldemocraten kregen 20% van de stemmen. Samen verloren de twee regeringspartijen veertien procentpunten. De SPD maakte bekend de komende vier jaar de oppositie in te gaan.

Terug in de Bondsdag

De rechts-populistische AfD veroverde overtuigend de derde plaats met 13,5% van de stemmen. Veel stemmen kwamen van teleurgestelde CDU/CSU-aanhang en kiezers van de die vorige verkiezingen thuisbleven. De AfD vierde de uitslag in een club in Berlijn waar zich meteen voor de deur ook tegen de honderd tegenstanders verzamelden en evenzoveel politie.

De FDP verdubbelt in omvang op 10,5%. De liberalen hebben daarmee waarschijnlijk een grotere winst van de AfD voorkomen. De FDP keert daarmee na vier jaar afwezigheid terug in de Bondsdag. De Groenen deden het ook beter dan verwacht met 9,5%. Die Linke klom tot 9%.

Van de 42 partijen hebben er zes de kiesdrempel van 5% gehaald. Dat zijn twee partijen meer in de Bondsdag dan de afgelopen regeerperiode van Merkel. Toch zal ze terugkeren als kanselier voor de komende vier jaar voor een vierde termijn. Niemand durfde te spreken van makkelijke coalitieonderhandelingen. Een coalitie met de FDP en de Groenen zou met grofweg 350 zetels ongeveer evenveel vertegenwoordiging in de Bondsdag hebben als de ‘grote coalitie’ van CDU/CSU en SPD de afgelopen vier jaar.

Rol in de oppositie

Omdat de SPD met 134 zetels de oppositiepositie verkiest, zal de AfD met hun 88 zetels geen oppositieleider worden in de Bondsdag. Gauland van de AfD zei Merkel de komende jaren ‘op te jagen’. SPD-leider Martin Schulz sprak van een ‘bitter moment voor de sociaaldemocratie’. Maar hij toonde zich voor zijn aanhang in Berlijn strijdvaardig. Schulz zei uit te kijken naar de rol in de oppositie. Ondanks het historische verlies van de sociaaldemocraten lijkt de SPD geen afscheid te willen nemen van Schulz. ‘Ik heb de ruggendekking van de partij’, zei de uitdager van Merkel die de schuld van de opkomst van een partij op rechts zonder omwegen in haar schoenen schoof.

‘AfD met hun 88 zetels geen oppositieleider worden in de Bondsdag’ zegt nog niets, aangezien de SPD onder de huidige leiding de juiste toonhoogte niet zal kunnen vinden in contrast met het snoeiharde AfD. Die vangt alle media-aandacht op en gaat met de publiciteit op de loop.

Horst Seehofer, de leider van Merkels Beierse zusterpartij CSU, dat ook zwaar verloor, zei dat de christendemocraten de fout hebben gemaakt ‘de rechtervleugel open te laten’. Merkel en Seehofer beloofden de stemmen op rechts terug te winnen. De Bondskanselier zei de strijd aan te gaan met ‘goede politiek’.

Dat gold in de tijd van oud-leider Franz-Josef Strauss, maar niet in deze tijden. De CDU/CSU hebben de kater na ‘Wir schaffen es’ niet willen zien en dus genegeerd vanwege het welvaartscontrast in Duitsland. Er is een onderklasse ontstaan die levensgevaarlijk is. Dat mag in een beschaafd land ook niet ontstaan. Dat mag en moet Merkel zich gaan aantrekken, want anders wordt dat politieke midden bij de volgende verkiezingen geheel weggevaagd. Het oude politieke denken is na deze uitslag failliet verklaard.

https://fd.nl/economie-politiek/1219816/grote-nederlaag-duitse-regeringspartijen-zege-voor-afd?utm_source=nieuwsbrief&utm_campaign=fd-ochtendnieuwsbrief&utm_medium=email&utm_content=20170924&s_cid=671

 

Wat is meer van toepassing: amateurisme of gebrek aan professionaliteit, ook al zijn het identieke begrippen @feyenoord #achterafblijktgemisDirkKuijt

Tags

Van Hanegem: ‘Ook Swift maakt kans tegen dit Feyenoord’

Willem van Hanegem vindt dat Feyenoord zaterdag tegen NAC Breda als een bescheiden hoofdklasser speelde. Dat schrijft De Kromme in zijn column in het AD.

De landskampioen ging tegen NAC voor het eerst in anderhalf jaar in eigen huis onderuit (0-2). Feyenoord kwam niet goed voor de dag en leed zodoende de derde nederlaag in vier duels. ‘En dan wijzen ze in Rotterdam weer allemaal naar Nelom, Basaçikoglu, Diks en Kramer. Ik geef meteen toe: die waren ook heel erg slecht. Maar wel net zo slecht als de rest van de ploeg’, concludeert Van Hanegem.

Het Feyenoord-icoon verwacht dat de Rotterdammers dinsdagavond in de Champions League ook tegen Napoli het onderspit delven en maakt zich zelfs zorgen voor de ontmoeting met de amateurs van Swift in de tweede ronde van het KNVB-bekertoernooi op 25 oktober.

‘Stel nou dat hun trainer zaterdag een analyse van het spel van Feyenoord heeft gemaakt? Op basis van wat Feyenoord liet zien tegen NAC, zou Swift-trainer Bart Logchies toch eigenlijk best kunnen concluderen dat er iets mogelijk is?’, vraagt Van Hanegem zich af. ‘Natuurlijk, ik weet ook wel dat Feyenoord er straks niet uitvliegt tegen Swift. Maar toch, dit Feyenoord speelde zaterdag echt als een bescheiden hoofdklasser.’

Een schande voor wat betreft de spelerssalarissen!

http://www.msn.com/nl-nl/sport/voetbal/van-hanegem-ook-swift-maakt-kans-tegen-dit-feyenoord/ar-AAsqhMC?li=AA54yk&ocid=spartanntp

Brussel: er moet nu echt actief nagedacht worden over radicale antiEU-extremisten! Ontkennen niet meer mogelijk @msn #duitseverkiezingen @eu

Tags

Exitpoll Duitse verkiezingen: zege voor Merkel, AfD wint fors (msn.com, 24-9-17)

Angela Merkel heeft de Duitse verkiezingen voor de vierde keer op rij gewonnen. De anti-islampartij AfD heeft volgens de eerste exitpoll een ruime winst geboekt met 13,5 procent van de stemmen.

De uitdager van Merkel, Martin Schulz, lijdt een pijnlijke nederlaag. In januari stond de sociaaldemocraat van de SPD nog vrijwel gelijk met Merkel in de peilingen. Nu eindigt Schulz op grote achterstand met 20 procent van de stemmen.

Vier dagen geleden werd een verkiezingsbijeenkomst van Merkel nog verstoord door protesterende Duitsers (via De Telegraaf): Fel protest tegen Merkel

Bondskanselier

Angela Merkel is al 12 jaar bondskanselier. Nu haar christendemocratische CDU/CSU opnieuw de grootste is met 32,5 procent van de stemmen, komen daar nog eens vier jaar bij. “De vraag is alleen: met wie gaat zij regeren? De SPD ligt eruit, die zijn gestraft voor het meeregeren met Merkel”, zegt Duitsland correspondent Jeroen Akkermans.

“De kans is groot dat er in Duitsland een langdurige formatie aankomt, vergelijkbaar met Nederland.”

Bondskanselier Angela Merkel, vandaag de gedoodverfde winnaar, brengt in Berlijn haar stem uit.© AFP Bondskanselier Angela Merkel, vandaag de gedoodverfde winnaar, brengt in Berlijn haar stem uit.

Historisch

Als de SPD inderdaad niet mee gaat regeren, zijn er twee kandidaten over voor een coalitie. Die Grünen, vergelijkbaar met GroenLinks in Nederland, of de rechts-liberale FDP.

De overwinning voor de AfD is historisch. Voor het eerst in decennia komt er een partij in het parlement die door andere partijen als extreem-rechts wordt gezien.

http://www.msn.com/nl-nl/nieuws/buitenland/exitpoll-duitse-verkiezingen-zege-voor-merkel-afd-wint-fors/ar-AAspnPy?li=AAazPsO&ocid=spartanntp

 

Het Wilhelmus uit je hoofd leren op school, of het vak staatsinrichting herinvoeren? (Dl 2) @trouw #staatsrecht #grondwetskennis @deKanttekening

Tags

De stelling uit deel 1: Nieuwe wet Nederlanderschap is in strijd met de Grondwet (Yasmin Namavar, psychiater in opleiding (aio), opinie/Trouw, 22 september) blijkt onjuist te zijn.

Afnemen paspoort jihadisten is gerechtvaardigd (Gert Jan Geling[1], De Kanttekening, 23-29 september 2017)

‘Sinds kort is het ook wettelijk mogelijk en recentelijk besloot minister Stef Blok van Veiligheid en Justitie deze wet toe te passen op een Syriëganger, kort daarna gevolgd door het afnemen van de nationaliteit van drie andere jihadisten.

De vraag of de minister zo mag handelen ligt dus niet meer op tafel. Al zou een rechter er nog met terugwerkende kracht een stokje voor kunnen steken. Rest ons nog het morele vraagstuk of het wel te rechtvaardigen is. Immers, alleen jihadgangers met een dubbele nationaliteit kunnen de Nederlandse nationaliteit kwijtraken. Dat geldt met name dus voor jihadisten met een Marokkaanse achtergrond en paspoort waar ze geen afstand van kunnen doen en bijvoorbeeld niet voor autochtone bekeerlingen. Is dat niet een dubbele standaard?

Juridisch gezien is het bezitten van het Nederlandse staatsburgerschap geen onvervreemdbaar recht. Onder internationale wetgeving is het zo dat een persoon niet langer stateloos mag zijn, dus het enige resterende staatsburgerschap mag niet afgenomen worden, maar wel een tweede nationaliteit. Daartoe heeft iedere staat die een staatsburgerschap uitgeeft, het recht om het ook weer terug te nemen.

In Nederland is dat ook veelvuldig gebeurd. Daarom zou juist het niet afnemen van het staatsburgerschap voor het in dienst treden in een vreemde krijgsdienst van ons vijandig gezinde niet-statelijke actor, discriminerend zijn. Immers, het gebeurt al decennialang, namelijk voor Nederlanders die in krijgsdienst van een vijandige staat treden. Zo is in de jaren negentig de Nederlandse nationaliteit afgenomen van personen met de Joegoslavische nationaliteit de voor het Servische leger tegen de NAVO vochten. Verder terug in de geschiedenis was dat ook het geval voor de vele duizenden Nederlanders die in de Tweede Wereldoorlog voor de nazi’s streden, evenals voor diegenen die in de jaren dertig vochten voor de marxisten in Spanje.

Het is een praktijk die dan ook zeker te rechtvaardigen valt met het beroep op de veiligheidssituatie. In Europa hebben we de laatste jaren te maken met een golf van terroristische aanslagen waar geregeld teruggekeerde Syriëgangers bij betrokken zijn. De veiligheidsdiensten hebben niet de capaciteit alle terugkeerders voldoende te volgen en sommigen verdwijnen dus uit het zicht. Daarnaast wordt het steeds duidelijker dat deradicaliseringsprojecten niet of nauwelijks werken. Er zijn slechts weinige gevallen bekend van personen die in een dergelijk traject gederadicaliseerd zijn. De meeste personen die in Nederland zijn gederadicaliseerd zijn dat niet dankzij het deradicaliseringstraject dat ze gevolgd hebben.

Uit dit onderzoek blijkt hoe moeilijk dit probleem ligt en dat we de wens om bekeerlingen te deradicaliseren meer langs psychologische weg moeten aanpakken dan met de huidige trajecten. Mijn inziens ligt het antwoord in gedwongen renationaliseringtraject met meerdere inburgeringsexamens die duidelijk zullen moeten maken of iemand bereid is het jihadistenschap los te maken en zo niet, dan betrokkenen te dwingen zich in een passend moslimland te vestigen. Zo niet, dan een behandeling onder het regime van een ter beschikking stelling.  

(…)

‘Zonder veel uitzicht op deradicalisering, met beperkte mogelijkheden om hen voor langere tijd op te sluiten m de beperkte capaciteit binnen de veiligheidsdiensten om hen continue in de gaten te houden, houdt een fundamentele veiligheidsdreiging in.

Voorts verminderen we met het voorkomen van terugkeer van jihadgangers ook de potentiele negatieve invloeden die ze kunnen hebben op de verschillende moslimgemeenschappen en de rol die ze kunnen spelen bij de radicalisering en ronseling van nieuwe potentiële jihadisten. (…)

Hier geldt wat mij betreft weer het commentaar dat ik hierboven schreef, een veel strenger inburgeringstraject met als mogelijke uitkomst voor structurele weigeraars een oplossing zoals in de blog over onze buurlanden beschreven, te weten geen verlenging van verblijfsvergunning zoals in Frankrijk het geval is.[2]

[1] De auteur is Kernlid van de denktank Liberales (België) en onderzoeker aan het Leids Universitair Centrum voor de Studie van Islam en Samenleving (Universiteit Leiden)

[2] https://aquariuspolitiek.wordpress.com/2017/09/24/past-de-migrant-zich-wel-genoeg-aan-integratie-gaat-in-stappenplannen-nrc-migratie-integratie-waardennormenonderwijs/